tag:blogger.com,1999:blog-52841860948655984832012-01-24T17:41:24.007+02:00stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.comBlogger491100tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-11915299918904564002007-03-03T12:50:00.000+02:002007-03-03T13:05:40.992+02:00<div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);">Πάμε ταξιδάκι για πάντα. Από εδώ και πέρα θα με βρίσκετε <a href="http://olaeinaithematiming.wordpress.com/">εδώ!!</a><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">http://olaeinaithematiming.wordpress.com/</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Καλό μήνα σε όλους!!</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-1191529991890456400?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-1698449125491188612007-02-26T13:31:00.000+02:002008-12-09T02:29:11.368+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/ReLSBHyuY0I/AAAAAAAAANw/6qNSU3vqqzw/s1600-h/new_logo_ika.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/ReLSBHyuY0I/AAAAAAAAANw/6qNSU3vqqzw/s320/new_logo_ika.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5035818250067141442" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η συνέχεια και το τέλος (;) της περιπέτειας. Αφού είχαμε τελείωσει με τα νοσοκομεία, έπρεπε να πάω στον οικογενειακό μας γιατρό να γράψει τα φάρμακα της μαμάς, για να μην τα πληρώσουμε και να μου πει τι θα γίνει με την άδειά της. Τα γράφει λοιπόν τα φάρμακα, αλλά με την άδεια υπήρχε πρόβλημα (σιγά μη δεν υπήρχε). Ο γιατρός του νοσοκομείου που την είχε γράψει ήταν ειδικευόμενος και ως ειδικευόμενος δε μπορούσε να δώσει άδεια. Καλό, ε; Μου λέει λοιπόν ο δικός μας να ξαναπάω την άλλη μέρα το πρωί να μιλήσει αυτός με το ΙΚΑ να δούμε τι θα γίνει. Ξαναπάω κι εγώ, μιλάει εκείνος με διευθυντή (προσωπικός του φίλος) και με ορθοπεδικό. Μόλις τα άκουσα, λέω επιτέλους που γνωρίζω κάποιον που είναι στην κατάλληλη θέση την κατάλληλη στιγμή. Φεύγω λοιπόν συστημένη πλέον για το ΙΚΑ.</span> <br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Αρχίζω να ψάχνω το γραφείο του γιατρού, με τη βοήθεια του κοινού τα κατάφερα!! Είχε λίγο κόσμο. Το γελείο της υπόθεσης είναι ότι κάθε παρασκευή σχόλαγε στις 10.40, για την ακρίβεια δε σχόλαγε, αλλά μέχρι τότε έπρεπε να τελειώνουν τα ραντεβού. Ναι σιγά, μια γιαγιούλα είχε ραντεβού στις 11.20. Ένας παππούλης όμως στηριζόμενος στην ανακοίνωση είχε στηθεί στην ουρά απ'έξω και ήθελε να μπει ντε και καλά. Καταλαβαίνεται λοιπόν το διάλογο μεταξύ των δυο ηλικιωμένων. Σε λίγο έρχεται άλλη μια, αυτή είχε στις 11.10. Εκεί άρχισε το γλέντι με τις γιαγιάδες ενάντια στον παππούλη. Ευτυχώς όλοι τους άφησαν να περάσει ένα νέο παιδί με σπασμένο πόδι. Αφού πέρασαν όλοι τους μπήκα κι εγώ, μου έγραψε και την άδεια, όλα μια χαρά. Το τραγικό τώρα της υπόθεσης είναι ότι και οι δυο γιαγιάδες είχαν τηλεφωνήσει για ραντεβού στις 12 Ιανουαρίου και τις είχαν κλείσει για 23 Φεβρουαρίου. Μόλις το άκουσα, τρελάθηκα, τι να τον κάνω τον ορθοπεδικό ένα μήνα και παραπάνω μετά, μέχρι τότε θα έχω γίνει μόνη μου καλά, έλεος.</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /><br />Τι έπρεπε να γίνει τώρα με την άδεια. Κατεβαίνω στον πρώτο για να μου την σφραγίσουν, δεν έπρεπε όμως εκεί, έπρεπε να βρω τους ελεγκτές. Κατεβαίνω στο ισόγειο να ρωτήσω που είναι οι ελεγκτές. Ανεβαίνω μετά στον δεύτερο, τους βρίσκω, όλα εντάξει. Ρωτάω τι πρέπει να γίνει για να δηλωθεί για εργατικό ατύχημα, μου λένε στον πρώτο να σας δώσουν μια αίτηση. Ξανακατεβαίνω στον πρώτο, παίρνω νούμερο, 30 άτομα αναμονή και να περνάνε με ρυθμούς χελώνας, καμία σχέχη με το νοσοκομείο που έλεγα. Μια κοπελιά που την είχα ρωτήσει κάτι προηγουμένος μου λέει δε πας να ρωτήσεις, κρίμα είναι να περιμένεις τόση ώρα για ένα χαρτί, της λέω άσε καλύτερα γιατί θα πέσουν να με φάνε. Κι όμως σε λίγο βλέπω ένα γραφείο το οποίο δεν εξυπηρετούσε κανέναν, πάω κι εγώ και ρωτάω. Τη θυμόμουν αυτή την ηλίθια, από προηγούμενη φορά όταν η συνοδός μιας εγκύου την είχε σκυλοβρίσει. Και καλά τς έκανε, η πρωσοποποίηση της ''ευγένειας'' είναι, τι να κάνεις όμως που πρέπει να τελειώνεις κάποια στιγμή. Μου δείχνει δίπλα, δίπλα λοιπόν ενώ ήταν κάποιος άλλος εκεί μου δίνουν κι εμένα την αίτηση. Μια χαρά, τα γλίτωσα τα 30 άτομα. Την αίτηση όμως έπρεπε να την υπογράψουν, ποιοι άλλοι, οι παλιοί γνώριμοι πλέον, ελεγκτές. Ξανά στο δεύτερο. Και τώρα εγώ έχω μια απορία, δε θα μπορούσαν να την έχουν την αίτηση οι ίδιοι;; Έπρεπε να μάθω όλους τους διαδρόμους και όλα τα γραφεία για να πάρω μια αίτηση, ούτε καν για να την υποβάλλω, μόνο για να την πάρω;;</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /><br />Και σα να μην φτάνουν όλα αυτά, ο γιατρός δε μπορούσε να γράψει 3 βδομάδες άδεια που χρειάζεται η μάνα μου, αλλά 2 και μετά πρέπει λέει να περάσουμε από επιτροπή. Ξανά στον οικογενειακό για να μου τα πει αναλυτικά. Και δεν τελειώνουν ποτέ, δε τελειώνουν....</span> <br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Όσο ''φυσιολογικά'' μου φάνηκαν τα νοσοκομεία, άλλο τόσο πίσω μου φαίνεται ότι πάει το ΙΚΑ. Όταν βγήκα από εκεί το μόνο που έλεγα ήταν ΠΛΑΚΑ ΚΑΝΕΙΣ;;;; Που είναι η candy-camera για να χαμογελάσω.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-169844912549118861?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-60852737663650379412007-02-23T18:31:00.000+02:002008-12-09T02:29:11.477+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/Rd8rGnyuYzI/AAAAAAAAANk/LxPZP5SgYmE/s1600-h/hospital.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/Rd8rGnyuYzI/AAAAAAAAANk/LxPZP5SgYmE/s320/hospital.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5034790301184451378" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Τη τρίτη τέλειωσε επιτέλους η εξεταστική (όταν βγουν τα αποτελέσματα θα σας ενημερώσω, έχω ήδη περάσει ένα). Λέω και εγώ να κολοβαρέσω για καμιά βδομάδα και μετά να συνεχίσω με την πτυχιακή. Αμ δε. Καλά λένε ότι όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει, αν όχι ο Θεός κάποιος άλλος πάντως γελάει. Και μ'εμένα έχει πεθάνει στο γέλιο.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η μαμά μου είναι συνοδός σε σχολικό και την τετάρτη έπεσε στο διάδρομο του σχολικού επειδή ο οδηγός φρέναρε κάπως απότομα. Δεν έπεσε απλά, σκοτώθηκε που λέμε. Γυρνάει σπίτι με τα πολλά πολλά και μέχρι το βράδυ κατά τις 9 να μην μπορεί να κουνηθεί. Αποφασίζουμε έτσι με τον μπαμπά να την πάμε στο νοσοκομείο. Εδώ ανοίγω μια μικρή παρένθεση [μην ψάξετε για διανυκτερεύοντα νοσοκομεία στο Internet, άλλες σελίδες είχαν λάθος τηλέφωνα, άλλες λάθος διευθύνσεις, άλλες λάθος ονόματα, γενικά ένα μπάχαλο υπήρχε, εκτός κι αν έκανα εγώ κάτι λάθος. Αυτό που μπορείτε να κάνετε είναι να πάρετε τηλέφωνο κάποιον (Ζ.) που έχει πάντα εφημερίδα σπίτι του να σας πει τα νοσοκομεία να τελειώνετε ή να τηλεφωνήσετε στο 1434 του ΟΤΕ (δε το πιστέυω ότι κάνω διαφήμιση στον οτέ, έλεος)] κι εδώ κλείνει η παρένθεση. Αφού μάθαμε τα νοσοκομεία ξεκινήσαμε κατά τις 10.15. Εντωμεταξύ πόναγε το πόδι μου (κούτσαινα κιόλας) και οδηγούσα με το ζόρι, αλλά αυτό το προσπερνάμε.</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /><br />Πρώτος σταθμός το Σωτηρία στην Μεσογείων, το πιο κοντινό. Μπαίνουμε μέσα, παρκάρω και κοντά στην πόρτα, πάμε να ρωτήσουμε....δεν έχει ορθοπεδικό τμήμα καθόλου. Ωραία, και που έχει, στο Γουδί, στο Λαικό. Δεν ξέρω αν έχετε πάει στο Σωτηρία, και να μην πάτε, αλλά είναι τεράστιο, ολόκληρο πάρκο έχει απ'έξω και πολλούς δρόμους.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Δεύτερος σταθμός το Λαϊκό. Αν δεν έχετε πάει ούτε σ'αυτό, και να μην τύχει να πάτε, αν τύχει, όμως μην ψάξετε να βρείτε την είσοδο. Από τον κεντρικό το δρόμο έχει μόνο κάγκελα, χωρίς πόρτα, όλα τα στενά απαγορεύονται από εκεί που εσύ θες να πας, γιατί νοητά καταλαβαίνεις που πρέπει να πας, με το τουτού είναι το πρόβλημα και τελικά η είσοδος είναι σε ένα στενάκι. Αφού τη βρήκαμε, υπολόγιζα ότι θα φάμε κανά δύωρο εκεί μέσα. Μέγα λάθος μου. Παίρνουμε νουμεράκι, το 9, ποιο είναι μέσα ρωτάμε το 2, μια χαρά. Δε προλαβαίνουμε να πάμε σε μια άκρη, μας δίνει μια κοπελιά το 4, ναι, ναι το 4. Εκείνη τη στιγμή όμως αποφάσισε η φύση να καλέσει τη μαμά μου κι εμείς έπρεπε ν'ανταποκριθούμε στο κάλεσμα της. Ε, πόση ώρα μας πήρε να πάμε και να'ρθουμε;; Είχε περάσει και το 7!! Ήταν τρεις γιατροί. Έτσι γυρίσαμε πάλι στο 9,το οποίο ως σώφρων άνθρωπος δεν είχα πετάξει. Μπαίνει σε λιγάκι μέσα, σ'ενα λεπτάκι βγαίνει. Πολύ γρήγορα μου φαινόντουσαν όλα. Που να δείτε πιο μετά. Ακριβώς δίπλα το ακτινολογικό, (ουάου) το οποίο έπρεπε να επισκευτούμε. Ρίχνω το παραπεμτικό (έτσι γράφεται;;) στο ντουλαπάκι και σε δέκα δευτερόλεπτα ανοίγει ένα παραθυράκι με φωνάζουν και με στέλνουν στο ταμείο. Λέω απολείεται να πληρώσουμε τη φωτό σε δημόσιο νοσοκομείο. Δεν είχε ούτε ένα άτομο στην ουρά και το μόνο που ήθελαν ήταν να συμπληρώσουν τα στοιχεία. Ξαναρίχνω το χαρτάκι στο ντουλαπάκι και σε ένα λεπτάκι φωνάζουν τη μαμά μου. Εκεί έπαθα πλάκα με την ταχύτητα, αλλιώς τα θυμόμουν τα νοσοκομεία (έχω γνωρίσει αρκετά). Μετά στο μπαμ ξαναμπαίνει στο γιατρό, ουάου και πάλι. Όταν βγήκα κοίταγα να δω αν όντως ήμουν σε δημόσιο. Τελικά μάθαμε για κάταγμα κόκυγγος (κάτι τέτοιο) και τρεις εβδομάδες άδεια. </span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /><br />Στις 12 και κάτι είχα ήδη παρκάρει στο σπίτι, μόνο δυο ωρίτσες κάναμε!! Αυτά τα νοσοκομεία, άψογα λειτουργούν, λέτε να γύρναγαν ταινία;; Βέβαια στο παθολογικό τμήμα γινόταν της ιερόδουλης, όπως πάντα. Υπομονή σε όσους μπλέκουν κι αρκεί να βγαίνουν όρθιοι.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Google search για σχετική φωτό με νοσοκομεία, έβγαλε δυο αποκριάτικες μάσκες να γελάνε, σημαίνει κάτι τώρα αυτό;;</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />Τα νέα της πέμπτης και της παρασκευής σε επόμενο post, με νέα από τον οικογενειακό γιατρό και το αθάνατο ΙΚΑ!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-6085273766365037941?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-5895462827962537332007-02-21T13:15:00.000+02:002008-12-09T02:29:11.659+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/Rd3V0XyuYyI/AAAAAAAAANQ/FhDqh2vVuIM/s1600-h/What.+All+I+see+are+nine+dolphins+swimming,+you+pervert.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/Rd3V0XyuYyI/AAAAAAAAANQ/FhDqh2vVuIM/s320/What.+All+I+see+are+nine+dolphins+swimming,+you+pervert.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5034415054186767138" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">nine dolphins swimming</span></span><br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Δε ζητάω, ποτέ δε ζητάω,</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">από παιδί δε ζήταγα,</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">μόνο παρατηρώ.</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">παρατηρώ πολύ, πρατηρώ τα πάντα,</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">τι μου δίνεις μόνος σου,</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">τις κινήσεις, τις λεπτομέρειες.</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">και προσφέρομαι</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">και απομακρύνομαι<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-589546282796253733?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-68351919428479798852007-02-17T02:05:00.000+02:002008-12-09T02:29:11.815+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RdZJbmn8YSI/AAAAAAAAAMk/5WGX1zDRBo0/s1600-h/RFFFER.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RdZJbmn8YSI/AAAAAAAAAMk/5WGX1zDRBo0/s320/RFFFER.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5032290372206485794" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Επειδή θα πω πέντε πράγματα και μ'αρέσει πολύ και το παρά πέντε, ταίριαξε η φωτό ^</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Μετά από κάλεσμα της </span><a style="color: rgb(153, 51, 153);" href="http://renata2006-renata.blogspot.com/">renatas</a><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> πρέπει να πω πέντε πράγματα για'μενα. Εύκολο ακούγεται, δύσκολα γίνεται.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Είμαι η αρχή των αξόνων τη γκρίνιας.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Είμαι ειλικρινής σε Χαζό σημείο.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Λέω ότι σκέφτομαι αλλιώς θα σκάσω.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Δεν αντέχω τα μισά, όλα ή τίποτα, όχι σε μισΩ....σε ολόκληρο.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Είμαι εθισμένη στη σοκολάτα, τρώω κάθε μέρα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Και τώρα που τα είπα θα έχω για πέντε μήνες τύχη;; και θα πραγματοποιηθούν πέντε ευχές μου;; και θα χτυπίσει το τηλέφωνο;; Και άλλα τέτοια χαρούμενα;; Αχ, τι καλά, μα τι λέω..</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Οι επόμενοι πέντε που ελπίζω να ανταποκριθούν στο κάλεσμά μου είναι οι:</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a style="color: rgb(153, 51, 153);" href="http://www.goudaki.blogspot.com/">goudaki</a><br /><a style="color: rgb(153, 51, 153);" href="http://shine-on-you-crazy-diamond.blogspot.com/">composition doll</a><br /><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);"><a href="http://allmylifelila.blogspot.com/">allmylife</a><a href="http://mithradir.blogspot.com/"><br /></a></div><a style="color: rgb(153, 51, 153);" href="http://mithradir.blogspot.com/">mithradir</a><br /><a style="color: rgb(153, 51, 153);" href="http://xameni.blogspot.com/">lost</a><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-6835191942847979885?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-20867975521302529902007-02-16T01:19:00.000+02:002008-12-09T02:29:11.929+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RdTw9mn8YRI/AAAAAAAAAMY/Z3avWuORTyM/s1600-h/maska.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 310px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RdTw9mn8YRI/AAAAAAAAAMY/Z3avWuORTyM/s320/maska.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5031911624810455314" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);">Φεύγω για'μενα να νιώσω καλά, έχω να κάνω ακόμα πολλά,<br />Φεύγω για'μενα προτού τρελαθώ, θέλω να ζω..<br /></div><br /><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);">Θέλω να την κάνω , θέλω να την κάνω, να πάρω τα βουνά..<br /></div><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Και θα τα πάρω, αύριο κιόλας. Και δεν είναι η πρώτη φορά. Δεν είναι ακριβώς βουνά, αλλά είναι μακρυά από την Αθήνα. Κάθε φορά που κοντεύω να σκάσω, ξεφεύγω απ'όλους τους άλλους και όλα τ'άλλα.. Το αθάνατο Hyundai θα είναι μαζί μου, αχώριστος και πολύτιμος φίλος.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Θα πάω στο πατρινό, εεεε, οοοο.... Καλύτερα ανάμεσα σε χιλιάδες αγνώστους, παρά κοντά στους δικούς σου, αυτοί οι άλλοι δε μπορούν να σε αγγίξουν, να σε πληγώσουν, σε κάνουν μόνο να ξεχνιέσαι έστω και για λίγο.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Στο καρναβάλι, είσαι σίγουρη πως φοράνε μάσκα, αυτό που βλέπεις είναι αληθινό είναι η μάσκα..δεν αναρωτιέσαι.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Άντε γεια</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-2086797552130252990?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-10930330639352272392007-02-14T14:09:00.000+02:002008-12-09T02:29:12.538+02:00<a style="color: rgb(153, 51, 153);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RdMDVWn8YOI/AAAAAAAAAL0/GYNRV0Zlwc8/s1600-h/Snoopy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 218px; height: 164px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RdMDVWn8YOI/AAAAAAAAAL0/GYNRV0Zlwc8/s200/Snoopy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5031368874088227042" border="0" /></a><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);">Όμορφη μέρα σήμερα, μέρα για δώρα και χαμόγελα!!<br /><br /></div><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Μ'αρέσει πολύ αυτή η ''γιορτή'' . Δε θα την έλεγα βέβαια γιορτή, απλά μια ευχάριστη μέρα. Δε με νοιάζει ποιας θρησκείας είναι ο άγιος, με νοιάζει όμως το μήνυμά της. Μας θυμίζει ότι είμαστε ερωτευμένοι, αφού πολλοί από εμάς το προσπερνάμε..</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Εντάξει δε λέω, έχει γίνει η πιο εμπορευματοποιημένη γιορτή απ΄όλες, είναι γιορτή για τα ανθοπωλεία, τα ζαχαροπλαστία και τα είδη δώρου. Ένα τριαντάφυλλο, μία σοκολάτα (Lacta κατά προτίμηση), ένα κεράκι, μια κάρτα, ένα αρκουδάκι, κάτι απ'αυτά και άλλα πολλά, δε θα σας κοστίσει όμως παραπάνω από 5€. Θα σας προσφέρει όμως μια αγκαλιά και ένα χαμόγελο από τον σύντροφό σας.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Τώρα θα μου πείτε αυτά τα έχετε έτσι κι αλλιώς και χωρίς δώρα. Μα δεν είναι το δώρο που μετράει, δεν είναι αυτό το σημαντικό, σημασία έχει ότι κάνατε κάτι για εκείνον, τον σκεφτήκατε. Για σκεφτείτε πότε ήταν η τελευταία φορά που του κάνατε κάποιο μικροδωράκι χωρίς να είναι κάποια γιορτή, γενέθλια, επέτειος.... πάει καιρός έτσι;</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Αυτό ακριβώς λέω, αυτή η μέρα μας δίνει την ευκαιρία να προσφέρουμε κάτι, να ξεχαστόυμε για λίγο από τις σκοτούρες μας..</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Καλά ψώνια λοιπόν σε όσους βρουν το χρόνο να ψάξουν για κάτι..<br /><br />..και για όσους θέλουν κάτι παραπάνω, η greenpease έχει να μας πει κάτι σημαντικό!!<br /></span><br /><a style="color: rgb(153, 51, 153);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RdME6Gn8YPI/AAAAAAAAAL8/tqK2o5nq2J4/s1600-h/pepe6.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RdME6Gn8YPI/AAAAAAAAAL8/tqK2o5nq2J4/s200/pepe6.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5031370604960047346" border="0" /></a> <p style="color: rgb(153, 51, 153);"><span style="font-size:10;">Η Greenpeace προτείνει μερικές πολύ απλές συμβουλές προς όσους δηλώνουν ερωτευμένοι και αγαπούν όχι μόνο το ταίρι τους, αλλά και τον πλανήτη μας.</span><o:p></o:p></p> <ul style="color: rgb(153, 51, 153);" type="disc"><li class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Verdana;font-size:10;" >Αν προβληματίζεστε για το πού θα γιορτάσετε την ημέρα, το σπίτι σας είναι με διαφορά η καλύτερη λύση. Θα αποφύγετε τη χρήση του ρυπογόνου αυτοκινήτου σας και θα εξοικονομήσετε το χρόνο που θα χάνατε από τη μετακίνηση προς και από τον προορισμό σας. Άλλωστε το τελευταίο πράγμα που θα θέλατε είναι να σας σπάσουν τα νεύρα κολλημένοι στην κίνηση, τη στιγμή μάλιστα που στο σαλόνι σας θα νιώθατε πολύ πιο άνετα.<o:p></o:p></span></li><li class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Verdana;font-size:10;" >Στο σπίτι σας έχετε ήδη τοποθετήσει <a href="http://www.greenpeace.org/greece/137368/137396/138790"><span style="text-decoration: none;">λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας</span></a> και συγχαρητήρια για αυτό, ειδικά όμως για σήμερα δε θα χρειαστείτε ούτε καν αυτούς! Τα κεριά είναι σαφώς πιο οικονομικά και ρομαντικά.</span></li><li class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Verdana;font-size:10;" >Αν δεν έχετε <a href="http://www.greenpeace.org/greece/137368/137396/138618"><span style="text-decoration: none;">ηλιακό θερμοσίφωνα</span></a>, αλλά ηλεκτρικό, μπορείτε και πάλι να εξοικονομήσετε ενέργεια. Ανάψτε το θερμοσίφωνα μόνο για όσο χρειαστεί και στη συνέχεια απολαύστε μαζί ένα ζεστό και χαλαρωτικό μπάνιο. Το κέρδος είναι διπλό. Θα εξοικονομήσετε ηλεκτρική ενέργεια και νερό, την ίδια ώρα που θα έχετε την ευκαιρία να έρθετε πιο κοντά...<o:p></o:p></span></li><li class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Verdana;font-size:10;" >Αποφύγετε τις υπερβολές για να <a href="http://www.greenpeace.org/greece/137368/137396/138739"><span style="text-decoration: none;">θερμάνετε το χώρο σας</span></a>. Ο ή η σύντροφός σας μπορούν να σας ζεστάνουν πολύ πιο απολαυστικά από ό,τι οι καυστήρες πετρελαίου και φυσικού αερίου ή τα κλιματιστικά.</span></li><li class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Verdana;font-size:10;" >Όσον αφορά στις <a href="http://www.greenpeace.org/greece/137368/137396/138615"><span style="text-decoration: none;">ηλεκτρικές συσκευές</span></a>, οι μοναδικές που επιτρέπεται να λειτουργούν είναι το στερεοφωνικό για να ακούτε απαλή μουσική ή η τηλεόραση και το DVD-player για να δείτε μία ρομαντική ταινία. Αν όμως διαθέτετε μία θηριώδη τηλεόραση Plasma συνιστούμε τη μουσική, οι τηλεοράσεις plasma καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες ρεύματος. Εκτός λοιπόν από τους εαυτούς σας, μην αφήσετε τίποτα άλλο αναμμένο στο σπίτι σας!<o:p></o:p></span></li><li class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Verdana;font-size:10;" >Αν σχεδιάζετε να μαγειρέψετε ένα ρομαντικό δείπνο, δώστε μία ευκαιρία στα <a href="http://www.greenpeace.org/greece/137368/137396/138600"><span style="text-decoration: none;">βιολογικά προϊόντα</span></a>, θα εκπλαγείτε από το πόσο εύγεστα είναι. Επίσης, υπάρχουν πολλές και καλές ετικέτες Ελληνικών, βιολογικών κρασιών. Δοκιμάστε τα!<o:p></o:p></span></li><li class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Verdana;font-size:10;" >Αν το ρομαντικό δείπνο περιλαμβάνει στρείδια και άλλα αφροδισιακά οστρακοειδή σας προτείνουμε να βρείτε άλλους τρόπους γι</span><span style=";font-family:Verdana;font-size:10;" >α να βελτιώσετε τις επιδόσεις σας, όπως τα καρύδια με μέλι ή οι τροπικές, βιολογικές ρίζες γκουαρανά που καλλιεργούνται από τοπικές φυλές του Αμαζονίου. Θα τις βρείτε σε καταστήματα βιολογικών προϊόντων.<o:p></o:p></span></li><li class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Verdana;font-size:10;" >Tο μέγεθος δε μετράει. Εκτός αν μιλάμε για ψάρια. Για κάθε ψάρι υπάρχει ένα <a href="http://www.greenpeace.org/greece/137368/137396/138299"><span style="text-decoration: none;">ελάχιστο επιτρεπόμενο μέγεθος</span></a> προκειμένου να </span><span style=";font-family:Verdana;font-size:10;" >προλάβει κι αυτό το καημένο να "ζευγαρώσει", τουλάχιστον μία φορά προτού το καταναλώσουμε. Σε κάθε περίπτωση, διαγράφουμε από το μενού μας οποιοδήποτε ψάρι έχει μέγεθος μικρότερο από 8 εκατοστά.<o:p></o:p></span></li><li class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Verdana;font-size:10;" >Μήπως σχεδιάζετε να αγοράσετε δώρα επειδή το "επιβάλλει" η μέρα; Αποφύγετε κομμένα λουλούδια που δεν μυρίζουν καν, τοξικά αρώματα και πάσης φύσεως κουκλάκια. Αν θέλετε οπωσδήποτε να κάνετε ένα δώρο στην καλή σας ή τον καλό σας, μπορείτε να δωρίσετε κάτι δικό σας που αγαπάτε πολύ ή ένα λουλούδι σε γλάστρα. <o:p></o:p></span></li><li class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Verdana;font-size:10;" >Κάντε έρωτα, όχι πόλεμο!<o:p></o:p></span></li></ul> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RdMG5mn8YQI/AAAAAAAAAME/fH_k3o4odi0/s1600-h/11.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RdMG5mn8YQI/AAAAAAAAAME/fH_k3o4odi0/s200/11.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5031372795393368322" border="0" /></a></p><p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-1093033063935227239?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-51061570592407989022007-02-12T22:31:00.001+02:002008-12-09T02:29:12.626+02:00<span style="color: rgb(153, 51, 153);">Μπορεί να ανακατέβομαι με τα ηλεκτρικά του σπιτιού (και να τα καταφέρνω μια χαρά), αλλά δεν τα πάω καθόλου καλά με την κουζίνα του. Όποτε προσπαθώ να φτιάξω κάτι ή καίγεται ή είναι άψητο ή κάτι θέλει με το άλατι του και γενικά κάτι φταίει. Το σίγουρο πάντως είναι ότι θα κάω και εγώ μαζί με το φαί. Την τελευταία φορά, έπιασα το τηγάνι ενώ ήταν πάνω στο μάτι της κουζίνας!! Προσπαθώ να βελτιωθώ, δε λέω, όχι πως τα καταφέρνω, αλλά η προσπάθεια μετράει. Ένα απ'αυτά που άλλαξαν τη γνώμη μου για την κουζίνα είναι η παρακάτω συνταγή, η οποία είναι και η αγαπημένη μου. </span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Σας τη συστήνω ανεπιφύλαχτα.... καλή σας όρεξη!!<br /><br /></span></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcZXu1z8UzI/AAAAAAAAAKQ/TlOKQUAhPtc/s1600-h/Kastrato+kai+Loukritia+02.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 406px; height: 247px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcZXu1z8UzI/AAAAAAAAAKQ/TlOKQUAhPtc/s320/Kastrato+kai+Loukritia+02.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5027802496236278578" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Δηλαδή Λουκριτία, εσένα ποιο φαγητό σου αρέσει;</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η ψαρόσουπα!..Έχω μάλιστα εδώ μια κατ</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">απληκτική συνταγή!..Άκου!..<br /><br /></span><p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p><span style="color: rgb(153, 51, 153);">‘‘Υλικά: Ένα κιλό ψάρια, τρία καρότα, δυο πατάτες, λίγο σέλινο, ένα μικρό κρεμμύδι, ένας μεγάλος αρσενικός γάτος..’’<br /><br /> </span><p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p><span style="color: rgb(153, 51, 153);">‘‘..Εκτέλεση: αφού πλύνουμε τα λαχανικά, τα ρίχνουμε σε μια κατσαρόλα με ένα λίτρο νερό και τα αφήνουμε να βράσουν σε σιγανή φωτιά για δυο ώρες. Στο μεταξύ ξαπλώνουμε τον γάτο και κάνουμε μαζί του παθιασμένο σεξ!..’’<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">‘‘..κατόπιν καθαρίζουμε τα ψάρια, τα ρίχνουμε στην κατσαρόλα και αφήνοθμε να βράσουν για άλλες δυο ώρες... στο διάστημα αυτό </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ξαπλώνουμε τον γάτο και ξανακάνουμε μαζί του παθιασμένο σεξ!..’’<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">‘‘..στο τέλος ρίχνουμε στη σούπα τον χυμό μισού λεμονιού, την κατεβάζουμε απ'τη φωτιά και την αφήνουμε λίγο να κρυώσει</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">..’’<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">‘‘..ταϊζουμε τον εξαντλημένο γάτο, για να πάρει δυνάμεις </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">και ξανακάνουμε μαζί του παθιασμένο σεξ!..’’</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-5106157059240798902?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-19658054522970615972007-02-09T13:32:00.000+02:002008-12-09T02:29:13.219+02:00<span style="color: rgb(153, 51, 153);">Απρίλιος 1987 : Χαιρετίσματα</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />Είμαι εντάξει, Β. Παπακωνσταντίνου - Θ. Παυλάκου</span> <o:p></o:p><br /><p class="MsoNormal" style="margin-left: 54pt;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-left: 54pt;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ένα, ένα τα φώτα θα σβήσουν</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">από τώρα έχει πέσει η σιωπή</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />είναι πάντα γυμνή τούτη η ώρα</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">αν θυμάσαι, μια φορά στο 'χα πει</span></p><p class="MsoNormal" style="margin-left: 54pt;"><br /><o:p></o:p></p> <u1:p></u1:p> <p style="margin-left: 54pt;"><i><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Ήμουν λίγος</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">, το ξέρω, απόψε</span></i><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /></span><i><span style="color: rgb(0, 0, 102);">δε βοήθησες</span></i><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> καθόλου όμως κι εσύ<br />πώς ν' αρχίσω και να προχωρήσω<br />από μια καλησπέρα μισή</span></p><p style="margin-left: 54pt;"><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><o:p></o:p></span></p> <u1:p></u1:p> <p style="margin-left: 54pt;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Μα εγώ είμαι εντάξει, είμαι εντάξει<br />είμαι εντάξει μην ανησυχείς</span><br /><i><span style="color: rgb(0, 0, 102);">αν το θέλεις είμαι εντάξει</span></i><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><o:p></o:p></span><br /><i><span style="color: rgb(0, 0, 102);">αν αυτό σε βοηθάει πιο πολύ</span></i></p><p style="margin-left: 54pt;"><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><o:p></o:p></span></p> <u1:p></u1:p> <p style="margin-left: 54pt;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Μη μου δίνεις κουράγιο, δε θέλω<br />δεν είμαστε παιδιά έτσι κι αλλιώς<br /></span><i><span style="color: rgb(0, 0, 102);">κι αν βουρκώνουν τα μάτια μου λίγο</span></i><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />τα τσιγάρα πολλά και θα φταίει ο καπνός</span></p><p style="margin-left: 54pt;"><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><o:p></o:p></span></p> <u1:p></u1:p> <p style="margin-left: 54pt;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Όλο το βράδυ το είδα να φεύγει<br />πίσω απ' τα μάτια σου τα </span><i><span style="color: rgb(0, 0, 102);">μακρινά</span></i><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />και το πρωί που μου είπες να φύγω<br />σου πήρα ένα απλό "γεια χαρά"</span></p><p style="margin-left: 54pt;"><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><o:p></o:p></span></p> <u1:p></u1:p> <p style="margin-left: 54pt;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ίσως αύριο μου τηλεφωνήσεις<br />να μου πεις πως δεν είσαι καλά<br /></span><i><span style="color: rgb(0, 0, 102);">αμέσως πάλι κοντά σου θα τρέξω</span></i><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /></span><i><span style="color: rgb(0, 0, 102);">να ξαναπάρω ένα νέο "γεια χαρά"</span></i></p><p style="margin-left: 54pt;"><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><b><i><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Αφιερωμένο σ'εσένα που τέσσερις μήνες τώρα, ομορφαίνεις και δυσκολεύεις τη ζωή </span></i></b><b><i><span style="color: rgb(153, 51, 153);">μου</span></i><span style="color: rgb(153, 51, 153);">. Να μείνεις.... 2418</span></b><span style="color: rgb(153, 51, 153);">....</span></p><p class="MsoNormal"><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcxcQGn8YNI/AAAAAAAAALg/AzqXvSAe2SE/s1600-h/Pinky_and_the_Brain.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 118px; height: 136px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcxcQGn8YNI/AAAAAAAAALg/AzqXvSAe2SE/s200/Pinky_and_the_Brain.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5029496315591811282" border="0" /></a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-1965805452297061597?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-16848126248050056362007-02-08T01:46:00.000+02:002008-12-09T02:29:13.508+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/Rcpm_lz8U1I/AAAAAAAAAKo/Z8v7ugn9mqs/s1600-h/bike.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 192px; height: 177px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/Rcpm_lz8U1I/AAAAAAAAAKo/Z8v7ugn9mqs/s320/bike.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5028945176580346706" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-style: italic; font-weight: bold;">Όλα είναι θέμα timing....<br /></span><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span><br /></div><p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"> Η ζωή είναι ωραία, αλλά τα έχει με άλλη...</p><p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span><br /></p><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> Η ζωή είναι ωραία, ερωτεύσου την!!<br /></span><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span><br /></div><p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"> Όλη σου η ζωή βασίζεται στα όνειρά σου, γι'αυτό μην χάνεις χρόνο κοιμήσου!!</p><p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><br /><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(153, 51, 153); text-align: left;" class="MsoNormal">Άρπαξα την ζωή μου από τα μαλλιά, αλλά φορούσε περούκα.</p><p style="color: rgb(153, 51, 153); text-align: left;" class="MsoNormal"><br /></p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Ζωή είναι αυτό που μας συμβαίνει την ώρα που εμείς κάνουμε άλλα σχέδια.</p><p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><br /></p><p style="color: rgb(153, 51, 153); text-align: left;" class="MsoNormal">Η ζωή είναι ένα αγγούρι, άλλος το τρώει και ζορίζεται, άλλος το τρώει και δροσίζεται...</p><p style="color: rgb(153, 51, 153); text-align: left;" class="MsoNormal"><br /></p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Η ζωή είναι ένας κώλος, γάμησε τον προτού σε χέσει...</p><p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><br /></p> <div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Μάθε από τα λάθη των άλλων γιατί η ζωή είναι πολύ σύντομη για να τα κάνεις</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);">όλα μόνος σου.</span><br /><br /></div> <div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή είναι ή α</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">νήθικα, ή παράνομα ή παχαίνουν.<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcpnY1z8U2I/AAAAAAAAAKw/LzGOp8OrNJU/s1600-h/zoe.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 214px; height: 296px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcpnY1z8U2I/AAAAAAAAAKw/LzGOp8OrNJU/s320/zoe.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5028945610372043618" border="0" /></a><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-style: italic; font-weight: bold;">Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή μωρό μου, η ζωή είναι μεγάλη μην την κάνεις καρναβάλι......<br /><br /></span></div><span style="color: rgb(153, 51, 153);">που λέει και ένα τραγουδάκι!!<br /></span></div><p class="MsoNormal"> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-1684812624805005636?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-90956893175101218512007-02-05T02:03:00.000+02:002008-12-09T02:29:13.610+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcjzVVz8U0I/AAAAAAAAAKc/4s6QGt_WLo8/s1600-h/child.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcjzVVz8U0I/AAAAAAAAAKc/4s6QGt_WLo8/s320/child.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5028536531916968770" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Είμαι ικανή να ανεβάζω post μόνο για αυτό το θέμα: ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">''Η Ισπανίδα Καρμέλα Μπουσάντα γέννησε στις 29 Δεκεμβρίου δύο υγιέστατα αγοράκια και κατέχει πλέον το ρεκόρ της γηραιότερης μητέρας, σε ηλικία 67 ετών''</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Μπράβο της, να της ζήσουν!! Μα είμαστε σοβαροί;; Και μη μου πείτε ότι η μητρότητα είναι κάτι όμορφο και όποτε κι αν γίνεται είναι καλό, αφού ξεκινάει μια καινούρια ζωή, γιατί θα φρικάρω. Με ποιο σκεπτικό αποφάσισε να μείνει έγκυος αυτή η γυναίκα; Τα παιδιά της δεν τα σκέφτηκε καθόλου; Πως θα τα μεγαλώσει; Και αν πεθάνει αυτά τι θα γίνουν; Δεν είναι αντικείμενα να τα αφήσει κάπου μαζί με τα υπόλοιπα στην κληρονομιά.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Και άντε σου λέω εγώ ότι δε πεθαίνει μέσα σε δέκα χρόνια, αλλά ζει και είναι μια χαρά, πως θα ανταποκριθεί στις απαίτησεις που έχουν; Σε τι περιβάλλον θα μεγαλώσουν; Ψάχνει λέει, έναν νεότερο σύζυγο που θα την βοηθήσει να αναθρέψει τους δύο γιους της. Ότι καλύτερο δηλαδή για τα μικρά, να μεγαλώνουν με έναν άγνωστο και μια γιαγιά, τι πιο φυσιολογικό.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η Καρμέλα Μπουσάντα αποφάσισε να γίνει μητέρα μόλις πριν δύο χρόνια, όταν πέθανε η μηέρα της, έλεγε στη συνέχεια το άρθρο. Αφού έχασε τη μητέρα της, είπε ας γίνω εγώ τώρα. Την έπνιγε η μοναξιά φαίνεται και αντί να πάει να υιοθετίσει κανένα αδέσποτο ζωάκι, να κάνει και ένα καλό, λέει δε μένω έγκυος, να σπάσω και το ρεκόρ. Ε, μάλλον είχε αρχίσει να το χάνει, αλλιώς δεν εξηγείται. Δε μπορεί να φέρθηκε τόσο εγωιστικά, γιατί μόνο εγωισμό διακρίνω σε αυτή της την πράξη, εγώ τώρα θέλω παιδιά και τώρα θα τα κάνω. Σαν να λέμε πάω μια βόλτα στο μανάβη κι έρχομαι, τόσο πολύ πρέπει να το σκέφτηκε, τόση σημασία έδωσε.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Λίγη υπευθυνότητα παραπάνω δε θα έβλαπτε ποτέ κανέναν. Μια παροιμία λέει: Κάθε πράγμα στο καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο. Τώρα που το θυμήθηκε ή τώρα που τα κατάφερε είναι πια αργά. Αφού ήθελε να γίνει μητέρα τόοοοοοσο πολύ, έπρεπε να σκεφτεί πρώτα το καλό των παιδιών της και μετά τα προσωπικά της όνειρα και θέλω.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Εύχομαι μόνο να μεγαλώσουν όσο πιο καλά γίνεται και με πολλή αγάπη, μακάρι να βγω τρελή εγώ και καλή μητέρα αυτή,</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);">μακάρι....αλλά....</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-9095689317510121851?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-65337674079341821922007-02-04T17:26:00.000+02:002008-12-09T02:29:14.648+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcYskFz8UwI/AAAAAAAAAJs/BM_VZg-Bq6w/s1600-h/walker.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 133px; height: 133px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcYskFz8UwI/AAAAAAAAAJs/BM_VZg-Bq6w/s320/walker.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5027755032552690434" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Τα δυο τελευταία Σάββατα ήταν ιδιαίτερα, όμορφα, παράξενα..</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /><br />Το προηγούμενο είχαμε βγει τέσσερις κοπελιές και καθώς περπατούσαμε στην Ερμού κατευθυνόμενες προς Ψυρρή, μας μιλάνε δυο παιδιά. Μας μίλησαν στα αγγλικά στην αρχή, ήθελαν να πάνε στου Ψυρρή, τι σύμπτωση. Η Ζ. προσπαθούσε λοιπόν να τους δώσει οδηγίες και ενώ έχουν μαζευτεί και οι υπόλοιποι εφτά της παρέας τους γύρω μας (9 στο σύνολο), ένας απ'αυτούς λέει ''αι γαμήσου'' στα ισπανικά!! Για κακή </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">του τύχη όμως η Ζ. ξέρει ισπανικά και του απαντάει ''εσύ γαμιέσαι''.<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcYtA1z8UxI/AAAAAAAAAJ4/Yp2sXUvTG98/s1600-h/spain+flag.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 92px; height: 61px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcYtA1z8UxI/AAAAAAAAAJ4/Yp2sXUvTG98/s320/spain+flag.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5027755526473929490" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-style: italic;"><br />Και εδώ είναι που θα περίμενε κανείς να ξεκινήσει κανένας καυγάς, κι όμως τα παλικάρια το χάρηκαν τόσο πολύ που μίλαγε τη γλώσσα τους, και μας ακολούθησαν, και μας κάλεσαν και για ποτό, αμέ!!</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /><br />Οι υπόλοιποι μιλάγαμε βέβαια στα αγγλικά. Εγώ έπιασα κουβέντα με τον Άντονι, απ΄τον οποίο έμαθα από που ακριβώς ήταν, τι δουλειά έκαναν, πως βρέθηκαν στη χώρα μας, ένα ισπανικό έθιμο και άλλα πολλά ενδιαφέροντα. Και practice έκανα στα αγγλικά μου και έπιανα και μερικά ισπανικά από τα λίγα που ξέρω, πολύ το χάρηκα που μπορούσα να μιλήσω με κάποιον χωρίς να είναι εμπόδιο η γλώσσα. </span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /><br />Η Ζ. εκείνη τη μέρα μίλαγε και τις τρεις γλώσσες ταυτόχρονα, αφού αναγκαζόταν να μας μεταφράζει τι έλεγαν. Κάποια στιγμή ήθελε να με δείρει γιατί της μίλαγα στα αγγλικά (δε το θεωρόυσα ευγενικό να μιλάμε μεταξύ μας χωρίς να καταλαβαίνουν οι άλλοι τι λέμε), βέβαια συνέχισα να το κάνω και αφού καληνυχτήσαμε τα παιδιά, χι, χι, χα, χα....</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /><br />Ισπανικό έθιμο: Όταν ένα αγόρι γνωρίζει ένα κορίτσι για πρώτη φορά φιλιούνται σταυρωτά στο μάγουλο, ενώ τα αγόρια μεταξύ τους σφίγγουν απλά τα χέρια.</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /><br />Για το παραπάνω σκηνικό υπάρχουν και αποδείξεις (φωτό).</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><span style="font-weight: bold;">Αλλάζουμε Σάββατο..</span><br /><br /></span></div><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Το χτεσινό Σάββατο δεν έγινε τίποτα περίεργο, αν εξαιρέσεις το ότι δεν πήγα Ψυρρή, αλλά Πανόρμου. Μια χαρά το μαγαζάκι, μια χαρά η γνωστή παρέα, μια χαρά και αυτοί που γνώρισα χτες.</span> <span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Αυτό ήταν το περίεργο, ήταν όλα φυσιολογικά.</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> </span></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Και επειδή η Ζ. είναι γνωστή περιπατιτού (δικιά μου λέξη, δεν την έχει ο Μπαμπινιώτης) όταν με το καλό ήρθε η ώρα του γυρισμού της λέω, να ξεκινήσουμε με τα πόδια και πέρνουμε πιο κάτω ταξί (τα οποία δε συμπαθώ καθόλου). Μέσα μου λέει, σιγά μην έλεγε όχι.<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Αρχίσαμε λοιπόν η Ζ., εγώ και ο Δ. να περπατάμε προς την Αλεξάνδρας. Φτάνουμε λοιπόν και συνεχίζουμε να περπατάμε προς Πατησίων, όπου και αφήσαμε τον Δ. Στο τέλος κουβέντα στη κουβέντα φτάσαμε Λαρίσσης, εκεί κοντά είναι και το σπίτι μου. Με λίγα λόγια σταθμός Πανόρμου - σταθμός Λαρίσσης με τα πόδια!! Εδώ κολλάει το γνωστό και αγαπημένο :<br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >''</span><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;font-family:Trebuchet MS;font-size:16;" ><span style="font-size:100%;">JONIE WALKER BLACK LABEL, keep walking''</span></span><br /></div><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />Δυο απρόσμενα, ευχάριστα βράδια....<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-6533767407934182192?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-6789182749027534402007-02-02T20:56:00.000+02:002008-12-09T02:29:14.775+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcOKVVz8UvI/AAAAAAAAAJc/bB0xiQmsmYA/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcOKVVz8UvI/AAAAAAAAAJc/bB0xiQmsmYA/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5027013708312498930" border="0" /></a><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Τι κρύβεται πίσω από το γραφείο;;;;</span><br /></div><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Διάλογος (φανταστικός)!!</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Καθώς ακουμπώ το μπουκάλι της βότκας στο έδρανο..</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Εγώ: Έχεις λαγό;;</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Καθηγητής: ε;</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Εγώ: Αν έχεις, βάλε μου ένα πέντε να τελειώνουμε.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ξανά εγώ: Κι αν έχεις, έχει αυτιά;;</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Καθηγητής: ε;</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Εγώ: Γιατί αν έχει, βάλε μου 10 να τελειώνουμε μια και καλή!!</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Αυτό μου πρότειναν να κάνω σήμερα το πρωί, στην αναβαθμολόγιση του μαθήματος που θα έκανα με 4 ώρες ύπνο!! (πολλές ήταν).</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Επίσης έχω να πω ότι ο blogger είναι ηλίθιος, το προηγούμενο post δημοσιεύτηκε στη 1, άρα 1 Φεβρουαρίου.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-678918274902753440?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-89478209222201131042007-01-31T23:39:00.000+02:002008-12-09T02:29:15.334+02:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Καλό μήνα σε όλους!!<br /><br /></span></div><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Αυτός ο μήνας είναι λίγο κουτσός και μικρός, αλλά γιορτάζουν πολλοί μαζί του. Δυο ξαδέρφες μου και δυο φίλες μου έχουν γενέθλια και γιορτάζει και ο αδελφούλης μου. Δε προλαβαίνω να αγοράζω δώρα, αλλά είναι ωραία. Πρώτη και καλύτερη όμως γιορτάζει ή άλλη μου κολλητή [όχι αυτή με το blog (<a href="http://goudaki.blogspot.com/">goudaki</a>)]. Έχει γεννέθλια σήμερα γι'αυτό και της αφιερώνω αυτό το post, από εδώ και κάτω για την ακρίβεια. Απ'όλες τι</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ς γιορτές τα γεννέθλια είναι η αγαπημένη μου!!</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Χρόνια σου πολλά Ζωούλα, να ζήσεις, να σε χαιρόμαστε!!<br /><br /></span> </div><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Τι να χαιρόμαστε δηλαδή, αλλά τέλος πάντων μέρα που είναι. Καλό πτυχίο για αρχή, ναι, θα το πάρεις μη τσιρίζεις. Και του χρόνου διπλή ή από την άλλη βδομάδα καλύτερα, κι αυτό θα γίνει σταμάτα να φωνάζεις. Επειδή δεν είμαι καλή στα λόγια, όχι στις ευχές τουλάχιστον, συνεχίζω με τα δώρα σου....</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ένα ποιηματάκι:<br /><br /></span> </div><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Σ</span>'αυτό το κόσμο που πονούν και δακρύζουν οι άλλοι,</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Ε</span>σύ χαρά κι ευτυχία να'χεις μεγάλη.</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 102);"><br />Σ</span>κιά δυστυχίας να μην περάσει από τη δική σου τη ματιά,</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Ε</span>σύ την αγάπη να'χεις πάντα συντροφιά.</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 102);"><br />Ν</span>α΄ναι όμορφες όλες οι στιγμές της ζωής σου,</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 102);"><br />Α</span>υτή την ευχή σου χαρίζω, να΄ναι πάντα δική σου.</span><br /><br /><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);">Ένα τραγουδάκι:<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Εγώ άμα σε φιλώ, θα είμαι πια παιδί δικό σου</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">και όταν καίει το μέτωπό σου,</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />εγώ θα σε φιλώ, και θα σου παίρνω τον καημό σου.</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />Εγώ που σε μισώ, θα μάθω το συνδυασμό σου</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />ν΄ ανοίξω ένα γυρισμό σου.</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Εγώ που σε μισώ, χαϊδεύω κάθε φέρσιμό σου.</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />Εγώ σ΄ ευχαριστώ, που κολυμπάω στο βυθό σου</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">σαν κύμα φτάνω ως το λαιμό σου.</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />Εγώ σ΄ ευχαριστώ, και ας πνιγώ για το καλό σου.</span></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Μια φωτό:</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcEdo2EsclI/AAAAAAAAAIo/WXE7y9YDHCk/s1600-h/20031208-flame-fractal.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 206px; height: 155px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcEdo2EsclI/AAAAAAAAAIo/WXE7y9YDHCk/s320/20031208-flame-fractal.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5026331246669361746" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Κι άλλη μια επειδή μ'αρέσει:</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcEcimEscjI/AAAAAAAAAIY/CfGpSiLlFoA/s1600-h/Tatty+Happy+Birthday+Met+glitter+lijnen.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcEcimEscjI/AAAAAAAAAIY/CfGpSiLlFoA/s320/Tatty+Happy+Birthday+Met+glitter+lijnen.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5026330039783551538" border="0" /></a> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />Ζήσε με τα ''θέλω'' της καρδιάς σου και όχι με τα ''πρέπει'' των άλλων!!</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Μην κλάψεις για ότι δεν έχεις, άσε τους άλλους να κλάψουν που δεν έχουν ΕΣΕΝΑ!!</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Αυτά μου είχες πει κάποτε και τώρα ήρθε η σειρά μου να στα πω.</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Το μωρό, το μωρό:<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcEfWmEscnI/AAAAAAAAAI4/_GP9yxIcqeQ/s1600-h/HPIM0460.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 244px; height: 178px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcEfWmEscnI/AAAAAAAAAI4/_GP9yxIcqeQ/s320/HPIM0460.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5026333132160004722" border="0" /></a><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcEeemEscmI/AAAAAAAAAIw/w6G7BcUCj9k/s1600-h/HPIM0457.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 252px; height: 184px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RcEeemEscmI/AAAAAAAAAIw/w6G7BcUCj9k/s320/HPIM0457.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5026332170087330402" border="0" /></a><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />Μια συμβουλή: ''Να προσέχεις''<br />Μια παράκληση: ''Μην αλλάξεις''<br /></span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Και κλείνω με</span> <span style="color: rgb(0, 0, 102);">joyeux anniversaire <span style="color: rgb(153, 51, 153);">και ακόμα </span>feliz cumpleaños<span style="color: rgb(153, 51, 153);">!!</span></span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-8947820922220113104?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-2680609210166058482007-01-31T00:07:00.000+02:002008-12-09T02:29:15.508+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/Rb_BoGEscgI/AAAAAAAAAH8/ryYTk0XIL9I/s1600-h/myloPeX+-+Purple+sky.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/Rb_BoGEscgI/AAAAAAAAAH8/ryYTk0XIL9I/s320/myloPeX+-+Purple+sky.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5025948603737993730" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Έχεις τα ωραιότερα μάτια του κόσμου....</span><br /></div> <div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> ....αλλά δε ξέρεις που να κοιτάξεις.<br /><br /><br />Ποτέ να μη βάζεις τα χέρια σου στις τσέπες,<br />όταν υπάρχουν δυο άλλα για να στα κρατήσουν.<br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-268060921016605848?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-26866135667420257922007-01-28T18:46:00.000+02:002008-12-09T02:29:15.805+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RbzUsmEsceI/AAAAAAAAAHk/Ur3g1iJEA-A/s1600-h/bimata.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 259px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RbzUsmEsceI/AAAAAAAAAHk/Ur3g1iJEA-A/s320/bimata.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5025125146838200802" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Μην πηγαίνεις ποτέ μπροστά μου,</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ίσως να μην σ'ακολουθήσω. </span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />Μην περπατάς πίσω μου</span>, <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />ίσως να μη σε οδηγήσω.</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Δώσε μου το χέρι σου και </span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />περπάτα δίπλα μου.</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />Ίσως </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">μείνουμε φίλοι....<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RbzUImEscdI/AAAAAAAAAHc/00VkWkkibR4/s1600-h/heart.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 249px; height: 212px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RbzUImEscdI/AAAAAAAAAHc/00VkWkkibR4/s320/heart.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5025124528362910162" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Οι φωτό είναι ευγενική προσφορά από το <a href="http://www.goudaki.blogspot.com/">goudaki</a></span></span><a href="http://www.goudaki.blogspot.com/"><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);"> !!</span></span></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-2686613566742025792?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-4012870868696307942007-01-27T15:27:00.000+02:002008-12-09T02:29:16.015+02:00<span style="color: rgb(153, 51, 153);">Σίγα μη δε συνέβαινε κάτι, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε. Όταν χαλάει κάτι μέσα στο σπίτι είναι πάντα στο δωμάτιο μου. Είμαι και λίγο γκαντέμης, αλλά πάνω απ'όλα είμαι προσεκτική.... επειδή δηλαδή πάταγα πάνω στο καλοριφέρ για να ανέβω στο κρεβάτι μου αυτό έπρεπε να χαλάσει;; Αν είναι δυνάτον, ψεύτικα τα φτιάχνουν όλα στις μέρες μας, πάει τελείωσε. Και δε με πείραξε που χάλασε, σκασίλα μου, θα φωνάζαμε τον υδραυλικό και θα μας το άλλαζε, ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Γιατί δεν τον φωνάζετε θα μου πείτε, μα τον φωνάξαμε!! Εδώ είναι που μπαίνει το timing στη μέση, ο καλός αυτός κυριούλης φεύγει ταξίδι και θα γυρίσει μετά από πέντε μέρες. Όλα τα πράγματα λοιπόν, που ήταν μπροστά από το καλοριφέρ έχουν</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> μεταφερθεί χύμα μέσα στο δωμάτιο και τη θέση τους έχουν πάρει δύο ταψιά. Θα με ρωτήσετε τι τα θέλετε τα ταψιά, ξέχασα να σας πω ότι το καλοριφέρ στάζει όλη την ώρα, οπότε κάπου πρέπει να πηγαίνει το νερό και κάποιος πρέπει να τα προσέχει και να τα αδειάζει. Και όλα αυτά για τις επόμενες πέντε μέρες, πλάκα δεν έχει;; Άσε που δεν γίνεται να φωνάξουμε κάποιον άλλον γιατί αυτός είναι της πολυκατοικίας και ξέρει τα κόπλα, πως να αδειάσει δηλαδή το νερό απ'όλους τους ορόφους, που είναι οι διακόπτες και άλλα τέτοια μυστικά που κρατάνε ασφαλή και σώα τη πολυκατοικία μας.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Τώρα άρχισα άλλα ακροβατικά, πατάω στη πλάτη μιας καρέκλας για να ανέβω στο κρεβάτι μου (τη σκάλα την έσπασα το πρώτο μήνα και φοβάμαι πως αν φτιάξω άλλη θα έχει τη ίδια τύχη).</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Σας αφήνω τώρα πάω να αδειάσω κανένα ταψί...... ε, ρε γλέντια!!<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RbuQv2EsccI/AAAAAAAAAHQ/fkDIgSwbMv4/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 206px; height: 169px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RbuQv2EsccI/AAAAAAAAAHQ/fkDIgSwbMv4/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5024768960905376194" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Α, η πετσετούλα είναι για να μην ακούγεται το σπλιτς σπλατς.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-401287086869630794?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-73244339880440156422007-01-26T21:33:00.000+02:002008-12-09T02:29:16.165+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RbpjmGEscZI/AAAAAAAAAGs/IwH46fPHzIQ/s1600-h/%CE%95%CE%99%CE%9A.6++%CE%A6%CE%98%CE%99%CE%9D%CE%9F%CE%A0%CE%A9%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%9F+%CE%A3%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%9F%CE%A5%CE%A0%CE%9F.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RbpjmGEscZI/AAAAAAAAAGs/IwH46fPHzIQ/s320/%CE%95%CE%99%CE%9A.6++%CE%A6%CE%98%CE%99%CE%9D%CE%9F%CE%A0%CE%A9%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%9F+%CE%A3%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%9F%CE%A5%CE%A0%CE%9F.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5024437840401691026" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">4 γραμματάκια και όμως μπορούν να κάνουν μεγάλη ζημιά. Τα δικά μου έχουν σχέση με τη συμπεριφορά μου και με τη ταχύτητα. Με το δεύτερο δεν έχω πρόβλημα, δεν έχω πάθει ακόμα τίποτα και τα ξεπερνάω εκεί όπου με παίρνει. Και το μόνο σίγουρο είναι ότι το τουτού μου δεν θα μου πει ποτέ γιατί τρέχω.</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /><br />Με τα άλλα όρια όμως τι γίνεται; Εκεί έχεις κάποιον απέναντι σου. Όταν ξεπερνάς τα όριά σου ή γίνεσαι καλύτερος ή κάνεις και λες πράγματα που δεν πρέπει. Και όταν γίνεται, το καταλαβαίνεις; Φταις εσύ ή κάποιος άλλος σου έδωσε το δικαίωμα; Και αν φταις εσύ, εντάξει άνθρωποι είμαστε, λάθη κάνουμε, κι αν είναι μικρά θα βρούμε και τρόπο να τα διορθώσουμε. Αν όμως δεν φτας εσύ, αλλά σε αφήνει ο άλλος να λες μια κουβέντα παραπάνω και όταν τι λες δεν του αρέσει, τότε;; Ο λόγος δεν έχει σχοινί να τον τραβήξεις πίσω λένε μερικοί....</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /></span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Τότε τίποτα....ίσως δε κατάλαβες εσύ καλά, δεν ήταν έτσι όπως νόμιζες, δεν σου έπεφτε λόγος, δεν ήταν δικό σου θέμα, γιατί να σου δώσει εξηγήσεις.... από που και ως που και ποια είσαι εσύ στο κάτω κάτω;; Καμία.</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /></span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Αυτά σκέφτομαι όταν ξεπερνάω τα όρια με το τουτού και αναρωτιέμαι πόσο σημαντικοί είναι αυτοί που με φέρνουν σε αυτή τη θέση και τι ρόλο παίζουν στη ζωή μου. Εγώ τους αφήνω ή γίνεται με το έτσι θέλω;</span> <div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Κάποιοι άνθρωποι είναι πάντα εκεί, ότι κι αν κάνεις όσο κι αν προσπαθήσεις,θα σε κάνουν πάντα να ανακαλύπτεις τα όρια σου και να τα ξεπερνάς....</span><br /></div><span style="color: rgb(153, 51, 153);">καλώς ή κακώς....<br /><br /></span></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RbpkYWEscbI/AAAAAAAAAG8/fPXwUZEPHA4/s1600-h/IMAGE%28608%29.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 116px; height: 94px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RbpkYWEscbI/AAAAAAAAAG8/fPXwUZEPHA4/s320/IMAGE%28608%29.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5024438703690117554" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-7324433988044015642?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-13046570362435943572007-01-23T02:17:00.000+02:002008-12-09T02:29:16.253+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RbVXj2EscYI/AAAAAAAAAGg/PYQkSyloh1U/s1600-h/WW007.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RbVXj2EscYI/AAAAAAAAAGg/PYQkSyloh1U/s320/WW007.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5023017232723898754" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);">Αφιερωμένο σ'εκείνη..<br /></div><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Άργησα λίγο, αλλά θα με καταλάβει..</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Τα προηγούμενα βράδια έστελνα</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">έναν άγγελο να την προσέχει ,</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">αλλά κάθε βράδυ γύρναγε νωρίς.</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Όταν τον ρώταγα γιατί</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">μου έλεγε ότι</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">οι άγγελοι δε προσέχουν ..</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">.. αγγέλους ..<br /><br /></span><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Αρκεί που είναι καλά!!</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-1304657036243594357?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-62662642672986376372007-01-18T00:04:00.001+02:002007-01-18T00:05:48.006+02:00<span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ήταν δύο άρρωστοι σοβαρά - σ' ένα μεγάλο </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">λαϊκό νοσοκομείο. </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Μεγάλοι άνθρωποι - ο ένας κατοικούσε στο κρεβάτι </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">που ήταν δίπλα στην πόρτα. Στέλιος - </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ο κυρ Στέλιος, συνταξιούχος μανάβης. Του </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">απαγόρευαν να σηκωθεί, ήταν κατάκοιτος, μια </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">γριά νοσοκόμα τον γυρνούσε κάθε τρείς ώρες - μην </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ανοίξει το δέρμα του από την κατάκλιση. Μέρα παρά </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">μέρα, του'κανε εντριβές με οινόπνευμα.<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ο άλλος ήταν δίπλα στο παράθυρο. Ήταν </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">συνταξιούχος λαχειοπώλης - ο κυρ Θανάσης. Αυτός, </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">αντίθετα από τον κυρ Στέλιο, έπρεπε να σηκώνεται, </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">μια ωρίτσα κάθε μέρα, τ'απόγευμα, </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">να κάθεται στην άκρη του κρεβατιού, να βοηθάει </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">τα πνευμόνια του να στεγνώσουν.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Τις περισσότερες ώρες κοιμόντουσαν - ζαλισμένοι </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">από τα παυσίπονα κι αποκαμωμένοι από την </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">αρρώστεια. Τις λίγες ώρες που'μεναν ξύπνιοι </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">συζητούσαν - για τις οικογένειες και τα παιδιά </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">τους, τα δύσκολα οικονομικά τους, τη ζωή στα χωριά </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">των παιδικών τους χρόνων. Λίγα λόγια </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">και κουρασμένα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ένα απόγευμα, ο κυρ Θανάσης, κοίταξε απ' το παράθυρο, </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">έξω, στην αυλή. </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Τι βλέπεις ρε Θανάση, ρώτησε ο Στέλιος. Δε μπορώ να </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">κουνήσω... ρε γαμώτο. </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ενα πάρκο είναι, είπε ο Θανάσης. Έχει μια λιμνούλα </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">στη μέση, κανά δυο πάπιες κι έναν μικρό κύκνο. </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Κι είναι δυο παιδιά και τα ταίζουν με το </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">κουλούρι τους.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Κάθε απόγευμα. από </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">εκείνη </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">την ημέρα , ο κυρ Θανάσης </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">περιέγραφε στον Στέλιο όσα έβλεπε απ' το </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">παράθυρο. Τα δυό παιδιά ξανάρθανε - κι ένα απόγευμα </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">τ' αγόρι φίλησε το κορίτσι. Ο κυρ Θανάσης </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">είπε πως το φόρεμά της ήταν κόκκινο και το τίναζε </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ο αέρας ψηλά. </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Και μακριά νύχτωνε σιγά σιγά. Και πιο δώθε </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">άναβαν τα φώτα της πόλης. </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Κι ήταν μια λεωφόρος γεμάτη φώτα - σαν ποτάμι </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">που κυλούσε με φωτεινό νερό.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ο κυρ Στέλιος άκουγε με τα μάτια κλειστά. Του'</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">γινε συνήθειο κι ανάγκη να ακούει τ'απογεύματα </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">τον Θανάση να περιγράφει όσα έβλεπε </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">απ'το παράθυρο. Φρόντιζε να'ναι ξύπνιος - να'</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ρχονται άλλη ώρα οι συγγενείς - δηλαδή </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">η κόρη του, που ερχόταν πάντα βιαστική κι </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">έφευγε σ'ένα τέταρτο βιαστική. Άκουγε δίχως </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">να μιλά - με τα χέρια διπλωμένα κάτω από το </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">μαξιλάρι του.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ένα απόγευμα έβρεχε.<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ένα άλλο ήταν μια μακρινή διαδήλωση με </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">κόκκινες σημαίες.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Πέρασε έτσι μία εβδομάδα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ένα πρωί, </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">η νοσοκόμα βρήκε τον </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">κυρ Θανάση πεθαμένο. </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Είχε πεθάνει στον ύπνο του, </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ήσυχα, μέσα σε μιάν ανάσα. </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ήρθαν δυο νοσοκόμοι, τον τύλιξαν </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">με το τελευταίο σεντόνι του , και το κρεβάτι </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">άδειασε.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ο κυρ Στέλιος ρώτησε αν είναι εύκολο να πάρει </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">το κρεβάτι, δίπλα στο </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">παράθυρο.</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />Όταν τον κουβάλησαν οι νοσοκόμοι - σαν τον νεκρό </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">πρωτίτερα, ο κυρ - Στέλιος </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">με χίλια βάσανα κι εκείνον τον μόνιμο μεγάλο </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">πόνο, </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ανασηκώθηκε στους αγκώνες του και κοίταξε </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">έξω απ'το παράθυρο. </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ήταν απόγευμα. </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Είδε έναν άσπρο ασβεστωμένο τοίχο.<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Έπεσε αποκαμωμένος στο κρεβάτι του κι </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">αποκοιμήθηκε. </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Τον ξύπνησε αργότερα η νοσοκόμα να τον τρίψει. </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Πάει, έφυγε ο κυρ Θανάσης, της είπε. </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ετσι είναι η ζωή. Εσύ όμως θα φύγεις όρθιος κυρ Στέλιο. </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Λίγο κουράγιο θέλει. </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ήταν καλός άνθρωπος, είπε ο κυρ Στέλιος. </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Δεν βασανίστηκε καθόλου είπε η νοσοκόμα. Ένα χρόνο </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">τον είχαμε εδώ.<br /><br />Ήθελε να'ναι πάντα δίπλα στο </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">παράθυρο. Είχε αυτή την </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">παραξενιά.<br />Τι έβλεπε;<br />Αφού ήταν</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">τυφλός .....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-6266264267298637637?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-47952994552015763222007-01-16T21:48:00.000+02:002008-12-09T02:29:16.435+02:00<span style="color: rgb(153, 51, 153);">Χθες αυξήθηκαν κι άλλο οι κάτοικοι του σπιτιού μου, και μάλιστα κατά δύο. Ένα περιστέρι μας διάλεξε για δεύτερη φορά (πρόπερσι ήταν η πρώτη) για να γεννήσει τα αυγουλάκια του. Αυτά τα αυγουλάκια λοιπόν χθες έσκασαν και βγήκαν δύο υπέροχα πουλάκια. Η μαμά τους δε, συνέχεια δίπλα να τα φυλάει. Το παράξενο είναι ότι αυτή τη φορά δε κατάλαβα πότε γεννήθηκαν γιατί έγινε αθόρυβα. Τι εννοώ, ότι την προηγούμενη φορά μας είχαν τρελάνει με τον ήχο που βγάζουν. Κάθε μέρα στις 7 περίπου το πρωί είχαμε εγερτήριο, δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Έπρεπε να βγω έξω και να τα κυνηγήσω, και αν καθόντουσαν πουθενά ψηλά έπρεπε να πάρω και τη σκούπα. Ε, φέτος λες και δεν υπήρχαν κιχ δεν έβγαζαν. Τέλος καλό, όλα καλά. Να της ζήσουν!! </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">(οι εικόνες είναι λίγο μεγάλες και μπορεί να αργήσουν να κατέβουν)</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/Ra1Ds9NVA_I/AAAAAAAAAGI/lCN4vF1GNpU/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1+009.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 217px; height: 163px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/Ra1Ds9NVA_I/AAAAAAAAAGI/lCN4vF1GNpU/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1+009.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5020743599211742194" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/Ra1EvtNVBAI/AAAAAAAAAGQ/EdaV2mgPymo/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1+007.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 219px; height: 164px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/Ra1EvtNVBAI/AAAAAAAAAGQ/EdaV2mgPymo/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1+007.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5020744745968010242" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-4795299455201576322?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-29061795416674104922007-01-14T18:14:00.000+02:002007-01-14T18:53:07.735+02:00<span style="color: rgb(153, 51, 153);">....τελικά θα δώσω. Βρήκα λίγο χρόνο και είπα να σας πω τα νέα απ'τη σχολή.<br />Πήγα την Παρασκευή στην συνέλευσή μας. Κόοοοοσμος, φοιτητέεεεεεεεες. Πανικός γινόταν. Επειδή όμως πάλιωσα πλέον (5ετής) και ξέρω το κλίμα που επικρατεί, μπήκα μέσα το τελευταίο μισάωρο. Όταν λέω κλίμα, εννοώ τροπικό, και λίγα λέω. Φανταστείτε 1000 άτομα και παραπάνω σ'ένα χώρο χωρίς παράθυρα ή εξαερισμό, να φωνάζουν, να χοροπηδάνε, να καπνίζουν και να είναι ιδρωμένα (οι περισσότεροι άντρες). Σας λέω μπαίνεις κανονικά και βγαίνεις με αναπνευστικά προβλήματα ή δε βγαίνεις καθόλου γιατί έχεις λυποθυμίσει. Αφήστε το στρίμωγμα, δεν είχα έρθει τόσο κοντά με τις φίλες μου άλλη φορά, αναθερμάναμε τις σχέσεις μας.<br /><br />Αυτό που μου άρεσε ήταν που ενώ η εξεταστική θα άρχιζε σε δυο μέρες και οι περισσότεροι ήθελαν να διαβάσουν, ήρθαν. Και μόνο που ήρθαν έδειξαν ότι ενδιαφέρονται για κάτι, δε με νοιάζει τι ψήφισαν, μου άρεσε η συμμετοχή. Είναι καλό να συμμετέχεις, να δείχνεις ότι υπάρχεις.<br />Σας αφήνω τώρα, πάω να συνεχίσω το διάβασμα, δε τελειώνει το σκασμένο.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-2906179541667410492?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-44442417461849294362007-01-10T03:18:00.000+02:002007-01-10T03:25:50.324+02:00<div style="text-align: center; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 102);">Κατάληψη στο Πα.Πει. </div><table class="contentpaneopen"><tbody><tr style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 102);" align="center"> <td colspan="2" class="createdate" valign="top"> <br /></td> </tr> <tr> <td colspan="2" valign="top"><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 102);"> Σας ενημερώνουμε ότι από αύριο Τετάρτη 10/01 το Πανεπιστήμιο μας τελεί </span><strong style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 102);">υπό κατάληψη</strong> εώς και την <strong style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 102);">Παρασκευή 12/1</strong>.<br /></div><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Αυτό διάβασα και κόντεψα να πέσω από την καρεκλίτσα μου. Τα νεύρα μου, δεν είμαι καλά σας λέω, δεν είμαι καλά. Εγώ θα δώσω στις 17, οέο;; Ποιος ξέρει;; Εγώ πάντως όχι.</span><br /></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-4444241746184929436?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-40422258034373885182007-01-07T19:08:00.000+02:002008-12-09T02:29:16.659+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RaEyQMZ9h5I/AAAAAAAAAF0/224f61fcPlo/s1600-h/comtech.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RaEyQMZ9h5I/AAAAAAAAAF0/224f61fcPlo/s320/comtech.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5017346713656854418" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Θέλω το πτυχίο μου, δεν αντέχω άλλο, τι άλλο πρέπει να κάνω;; Τέσσερα έχουν μείνει και η πτυχιακή, ουφ!! Η ειρωνεία είναι ότι τα τρία απ'τα τέσσερα δίνονται με ανοιχτές σημειώσεις. Θα σας εξηγίσω τι εννοώ. Όταν ένα μάθημα δίνεται με ανοιχτές σημειώσεις, σημαίνει ότι μπορείς να πάρεις μάζι σου κατά τη διάρκεια της εξέτασης το βιβλίο και τις σημειώσεις του μαθήματος και ότι άλλο σχετικό μπορείς να κουβαλήσεις. Και εφημερίδα να πάρεις δεν θα σου πουν τίποτα!! Αυτό όμως σημαίνει ότι δεν μερνάς με τίποτα, και το βιβλίο το ίδιο δεν θα σου δώσει τη λύση των θεμάτων. Στο λένε δηλαδή κατάμουτρα φέρε ότι θες, τίποτα δεν σε σώζει, δεν περνάς, πάρτο απόφαση να τελειώνουμε. Αρχίζω στις 17 και έχω αρχίσει διάβασμα, αλλά για μια ακόμη φορά δεν καταλαβαίνω και πολλά, κλαψ!! Δεν καταλαβαίνω τίποτα για την ακρίβεια. Τεσπα, αρκετά κλάφτηκα, ας ελπίσω ότι κάτι θα περάσω, αν το θέλουν και αυτοί οι υπέροχοι καθηγητές μου....... εγώ για αυτούς νοιάζομαι, να με περάσουν για να έχουν ένα λιγότερο γραπτό να διορθώσουν!!</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η ερώτηση που ακολουθεί είναι από περασμένο μάθημα. Σκεφτείτε πως είναι αυτά που χρωστάω.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Από την ανάλυση των μητροπολιτικών δικτύων διπλής αρτηρίας κατανεμημένης ουράς που χρησιμοποιούν κατανεμημένη ποσοτική στοχαστική προσομοίωση, παρουσιάστε τη μεθοδολογία της παράλληλης προσομοίωσης ως μέσο εκτίμησης της επιτάχυνσης και της απόδοσης με συγκεκριμένη ακρίβεια.<br /><br />Ε;; Τα ποια;; Τι κάνουν;; Μην προσπαθήσετε να καταλάβετε και εγώ απ'έξω τα είχα μάθει, το παραδέχομαι.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-4042225803437388518?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-31731160344269441862007-01-06T15:59:00.000+02:002007-01-06T16:06:40.595+02:00<span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ ΝΑ ΕΚΤΙΜΩ ΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΩΣΤΑ:</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> "Αν πρόκειται να αλληλοσκοτωθείτε, κάντε το έξω γιατί μόλις τελείωσα το</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> καθάρισμα!"</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ:</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">"Να παρακαλάς να βγει ο λεκές απο το χαλί!"</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ ΓΙΑ ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ:</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">"Αν δεν διορθωθείς, θα φας τέτοια σφαλιάρα που θα βρεθείς μια εβδομάδα</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> μπροστά!"</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ ΛΟΓΙΚΗ:</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">"Γιατί έτσι είπα, γι'αυτό!"</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ ΠΡΟΝΟΙΑ:</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">"Φρόντισε να φοράς καθαρά εσώρουχα για την περίπτωση που σου συμβεί</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> ατύχημα."</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ ΤΡΑΓΙΚΗ ΕΙΡΩΝΙΑ:</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">"Συνέχισε να γελάς και θα σου δώσω κάτι για να κλαις!"</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΟΣΜΩΣΗΣ:</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">"Κλείσε το στόμα σου και φάε το φαί σου!"</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ ΠΩΣ ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΛΑΣΤΙΧΟ:</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">"Για ρίξε μια ματιά στη βρώμα που έχει ο σβέρκος σου!"</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ ΑΝΤΟΧΗ:</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">"Θα κάτσεις εκεί μέχρι να φας όλο το σπανάκι σου!"</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ:</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">"Το δωμάτιο σου μοιάζει σαν να περασε ανεμοστρόβιλος από μέσα!"</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ ΠΩΣ ΝΑ ΛΥΝΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΗΣ:</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">"Αν σου φώναζα γιατί είδα ένα μετεωρίτη να έρχεται κατά πάνω σου, θα</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> άκουγες τότε;"</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ:</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">"Σου το'πα μια, σου το'πα ένα εκατομμύριο φορές - μην υπερβάλλεις!"</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ ΝΑ ΑΛΛΑΖΩ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ:</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">"Σταμάτα να φέρεσαι σαν τον πατέρα σου!"</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΗΛΕΙΑ:</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">"Υπάρχουν εκατομμύρια παιδάκια που δεν έχουν τόσο υπέροχους γονείς σαν</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">τους δικούς σου!"</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Και πάνω απ' όλα...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΥΚΛΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ:</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">"Εγώ σε έφερα σ'αυτόν τον κόσμο, εγώ μπορώ ν'απαλλάξω τον κόσμο από</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> σένα!"<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-3173116034426944186?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-87672427714980892252007-01-04T23:26:00.000+02:002008-12-09T02:29:16.816+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZ11nIZ-BfI/AAAAAAAAAFo/Hz2Da4VKf9o/s1600-h/image0044.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 265px; height: 222px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZ11nIZ-BfI/AAAAAAAAAFo/Hz2Da4VKf9o/s320/image0044.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5016294875092354546" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Τα μάθατε; Αν δεν τα μάθατε, θα σας τα πω εγώ. Καθίστε πρώτα. Όταν το άκουσα δεν πίστευα τα αυτάκια μου. Λέω δεν είναι δυνατόν, αποκλείεται, ε, δε γίνονται αυτά. Κι όμως γίνονται..... Πιάσανε λέει κάποιον 47χρονο στην Έδεσσα, ο οποίος ασελγούσε σε 13χρονα. Και σαν να μην έφτανε αυτό πλήρωνε και τους γονείς για να μην μιλήσουν. Ολόκληρο σπίτι έβγαλαν απ'αυτά που τους έδινε. </span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /><br />Ναι, πολύ καλά διαβάσατε. Από που ν'αρχίσω και που να τελειώσω, απ'αυτόν ή από τους γονείς. Ποιους γονείς δηλαδή, αν είναι αυτοί γονείς τύφλα να'χει ο Ηρώδης.<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Κάτι τέτοιες ώρες θα'θελα να ισχύει η θανατική ποινή, που και πάλι λίγο θα ήταν, ελαφρυντικό θα ήταν. Το καλύτερο θα ήταν να τον κλείσουν μέσα μαζί με τους γονείς, εννοείτε, και να τους κάνουν ότι έκαναν αυτοί σε αυτά τα αγγελούδια. Να τους φτάσουν στο σημείο να θέλουν ν'αυτοκτονίσουν, να μη θέλουν την ίδια τους τη ζωή. Και να το κάνουν στο τέλος να ησυχάσουμε, να απαλλαχτούμε από τέτοιες ζωές.<br /><br />Και καλά αυτός ο ανώμαλος.........τι καλά δηλαδή, αλλά λέμε τώρα......οι γονείς πως το δέχονταν;;;: ε;;; Δε πάμε καθόλου καλά, εδώ λίγο πυρετό σηκώνει το παιδί σου και τρέμεις, όχι να σου το...... και εσύ να το ξέρεις, και να μην κάνεις τίποτα.<br /><br />Ε, δε γίνονται αυτά</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> λέμε, </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> δεν το χωράει το μυαλό μου. Δε γίνονται σας λέω, όχι στον δικό μου κόσμο.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-8767242771498089225?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-79492253563745676282007-01-04T02:23:00.000+02:002008-12-09T02:29:16.956+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZxWpoZ-BeI/AAAAAAAAAFc/WVlxNfh7ODo/s1600-h/03250502_800.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZxWpoZ-BeI/AAAAAAAAAFc/WVlxNfh7ODo/s320/03250502_800.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5015979358204855778" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Έλα μου όμως που δεν έχω shift+delete, έχει μόνο ο υπολογιστής μου. Πόσο τον ζηλεύω, πατάς δυο κουμπάκια και καθάρισες, τέλειωσες, ότι δεν σου κάνει πάει.....bye. Εγώ κάθομαι και σκέφτομαι τι, πως, γιατί;;;;; Τι έγινε και μας πήρε η κατηφόρα. Δεν το καταλάβαμε νωρίτερα, έπρεπε να φτάσουμε ως εδώ, ως τον πάτο;;; Τόσο δύσκολο είναι να πεις στον άλλον....<br /><br /></span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ένα αγαπημένο ποιηματάκι λέει:</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />Σήμερα είναι η πιο όμορφη μέρα για'μενα,<br /></span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);">όλοι μου λένε καλά λόγια, </span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />μου έφεραν και λουλούδια,<br /></span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);">είναι η πρώτη φορά που είμαι νεκρή.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Μόνο τότε θυμόμαστε τα καλά, μόνο τότε μετανιώνουμε που δε μιλήσαμε νωρίτερα, μόνο τότε έχουμε κάτι να πούμε. Τότε όμως είναι αργά, όπως αργά είναι και πριν φτάσουμε εκεί. Είναι δύσκολο να μιλήσουμε. Νομίζεις ότι θα είναι πάντα εκεί, να σε περιμένει, να σε υπομένει. Δε του δίνεις σημασία γιατί θα το κάνει ο άλλος, θα σε κυνηγίσει.<br /><br /></span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"> Όπως τα αστέρια, πέφτουν, η λάμψη τους όμως μένει, αργά ή γρήγορα όμως χάνεται και αυτή και μένεις να κοιτάς το κενό. Το τίποτα, έτσι κι αλλιώς αυταπάτη ήταν αυτό που κοίταγες. Σου έφτανε μόνο που ήταν εκεί για΄σενα. Και δεν υπάρχει λόγος, απλά έτσι είχες μάθει. Ξέμαθα όμως, ξέμαθα μ'ακούς;<br /></span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);">Αυτές οι σειρές θα μείνουν, θα μου θυμίζουν, δεν θα διαβαστούν ποτέ, θα μείνουν αμόλυντες. Δώσαμε, τελειώσαμε.-<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-7949225356374567628?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-24667047924819062812007-01-03T01:48:00.000+02:002008-12-09T02:29:17.029+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZr8-oZ-BdI/AAAAAAAAAFQ/ZPelDD9ZEHU/s1600-h/galaxies4a.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZr8-oZ-BdI/AAAAAAAAAFQ/ZPelDD9ZEHU/s320/galaxies4a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5015599287958898130" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Πάει, έφυγε το 2006 και μαζί του πήρε και ανθρώπους. Τελείως όμως, </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">shift + delete μαζί, </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν πάει στον κάδο ανακύκλωσης, έχουν διαγραφεί τελείως και δεν υπάρχουν πουθενά , </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">δεν τους σώζει τίποτα πλέον. </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Και μαζί με αυτούς χάθηκε και ένα κομμάτι σου, αυτό που τους στήριζε και υποστήριζε τόσο καιρό. Τέλος όμως, ξεπέρασε κάθε όριο έστω....τυπικής, ευγενικής συμπεριφοράς και ξεπέρασα κάθε όριο μου </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">αντοχής και ανοχής. </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Κράταγε τις αποστάσεις και κράταγα την επαφή μας, απομακρυνθήκαμε όμως και τώρα δεν μας αναγνωρίζω, μοιάζουμε μόλις με κουκίδες. </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Τόσο μακρυά.</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Σου δίνει το δικαίωμα να είσαι κομμάτι της ζωής του, να υπάρχεις, να ξέρεις, να νιώθεις και μετά, και μετά αστεία πράγματα, έτσι απλά παραγνωριστήκαμε. Το'ξερα, δεν ήθελα να το δω, όσο πιο σημαντικός είσαι, όσο πιο πολλά καταλαβαίνεις με πιο λίγα, τόσο περισσότερο τρομάζουν, κρύβονται, χάνονται.</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ήταν αληθινός, </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ήσουν ο καθρεύτης του, του έδειχνες αυτό ακριβώς που ήταν , αλλά δεν το άντεχε. Γιατί να προσπαθήσει. Αφου το'ξερε. Τέλειωσαν λοιπόν οι τελευταιές γραμμές του ρόλου, ειπώθηκαν όλα, </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">η αυλαία έπεσε.</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Μόνο τα 140 σε κάνουν να το προσπεράσεις, αλήθεια ή παραίσθηση.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-2466704792481906281?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-83160101582155583282006-12-31T13:16:00.000+02:002008-12-09T02:29:17.169+02:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Πάει ο παλιός ο χρόνος, ας γιορτάσουμε παιδιάαααα.....τρα λα λα λα!!<br /><br /></span></div><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> </span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZeeEQIpehI/AAAAAAAAAFE/x4eS6AkVALA/s1600-h/new-years-eve.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZeeEQIpehI/AAAAAAAAAFE/x4eS6AkVALA/s320/new-years-eve.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5014650505988241938" border="0" /></a> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Καλή χρονιά σε όλους, με αισιοδοξία, αυτογνωσία και όχι άλλα επιτραπέζια!!</span><br /></div><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /></span> <div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Υγεία, Ειρήνη, Ευτυχία</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-8316010158215558328?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-11835017451716271622006-12-28T23:46:00.000+02:002008-12-09T02:29:18.597+02:00<span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ho,ho,ho Καλά Χριστούγεννα!!</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Κάλλιο αργά παρά ποτέ λένε.... Σειρά μου λοιπόν για ένα χριστουγεννιάτικο post.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Όπως όλοι γνωρίζεται ο Αϊ Βασίλης έχει για παρέα τάρανδους και ξωτικά, έψαξα λοιπόν και βρήκα που μένουν και... (όχι μόνο)<br /><br /></span><a style="color: rgb(153, 51, 153);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZQ_KQIpeWI/AAAAAAAAAC8/wVwlb27fUbQ/s1600-h/1.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 321px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZQ_KQIpeWI/AAAAAAAAAC8/wVwlb27fUbQ/s320/1.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5013701730532686178" border="0" /></a><div style="text-align: left; color: rgb(153, 51, 153);">το εργαστήριο παιχνιδιών....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZRHaAIpefI/AAAAAAAAAEE/71J3CdAIDko/s1600-h/nk.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZRHaAIpefI/AAAAAAAAAEE/71J3CdAIDko/s320/nk.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5013710797208648178" border="0" /></a>το κατάστημα παιχνιδιών....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZRCRQIpeXI/AAAAAAAAADE/E8St375cf6c/s1600-h/4.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 306px; height: 222px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZRCRQIpeXI/AAAAAAAAADE/E8St375cf6c/s320/4.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5013705149326653810" border="0" /></a>το εργαστήριο γλυκών....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZRHEQIpeeI/AAAAAAAAAD8/x9CLotTS1Qk/s1600-h/5.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZRHEQIpeeI/AAAAAAAAAD8/x9CLotTS1Qk/s320/5.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5013710423546493410" border="0" /></a>το ταχυδρομείο του....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZRGzAIpedI/AAAAAAAAAD0/a5JG_oaYuOs/s1600-h/7.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZRGzAIpedI/AAAAAAAAAD0/a5JG_oaYuOs/s320/7.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5013710127193749970" border="0" /></a>ο μετεωρολόγος του....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZRGHAIpebI/AAAAAAAAADk/CI-3_3SSNI8/s1600-h/WeatherStation.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZRGHAIpebI/AAAAAAAAADk/CI-3_3SSNI8/s320/WeatherStation.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5013709371279505842" border="0" /></a>εκεί όπου ξεκουράζεται πριν ξεκινήσει ....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZRFwQIpeaI/AAAAAAAAADc/Vd9l9JuR1qU/s1600-h/2.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZRFwQIpeaI/AAAAAAAAADc/Vd9l9JuR1qU/s320/2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5013708980437481890" border="0" /></a>το μέρος που μορφώνονται οι βοηθοί του....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZRFJgIpeZI/AAAAAAAAADU/uyt15WqVV5o/s1600-h/6.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZRFJgIpeZI/AAAAAAAAADU/uyt15WqVV5o/s320/6.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5013708314717550994" border="0" /></a>και το σπίτι των βοηθών του....<br /> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZRIUAIpegI/AAAAAAAAAEM/DPD4T1QmPdo/s1600-h/8.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RZRIUAIpegI/AAAAAAAAAEM/DPD4T1QmPdo/s320/8.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5013711793641060866" border="0" /></a><br />αυτά τα λίγα είχα να μοιραστώ μαζί σας. Μόλις βρω και το προσωπικό του τηλέφωνο θα σας ενημερώσω. Μέχρι τότε.... ας είμαστε καλά παιδάκια για να πάρουμε το δωράκι μας!!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-1183501745171627162?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-45223050410170783002006-12-15T11:54:00.000+02:002006-12-15T12:02:05.696+02:00<span style="color:#993399;">Δεν έχω υπολογιστή σχεδόν μια εβδομάδα. Χάλασε ο καημένος και τώρα είναι στο γιατρό. Μολις γίνει καλά θα απαντήσω σε όλους και θα επανέλθω με νέο post. Δεν έχω άλλο χρόνο τώρα. Φιλάκια σε όλους!!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-4522305041017078300?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-86877485453270197932006-12-12T14:53:00.000+02:002008-12-09T02:29:18.709+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RX6zgUwa15I/AAAAAAAAACo/sG6GcOjbMqg/s1600-h/00018903.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RX6zgUwa15I/AAAAAAAAACo/sG6GcOjbMqg/s320/00018903.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5007637203591550866" border="0" /></a><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:85%;" >Τόσο αταίριαστοι, αλλά....</span><br /></div><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />Όταν δύο άνθρωποι αγαπιούνται, αλλά δεν μπορούν να τα βρουν, πότε έρχεται η ώρα που λένε ότι δεν πάει άλλο;;<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Όταν δύο άνθρωποι αγαπιούνται πραγματικά, ειλικρινά και απόλυτα, η απάντηση είναι πολύ απλή....Πότε φτάνεις στο σημείο όπου δεν πάει άλλο;;</span><br /><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);">ΠΟΤΕ....</div><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-8687748545327019793?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-65898123152085839282006-12-11T15:39:00.000+02:002008-12-09T02:29:18.809+02:00<span style="color: rgb(153, 51, 153);">...που σημαίνει εύνοια στις τυχαίες ανακαλύψεις (συναντήσεις λέω εγώ).<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RX1vByhfbZI/AAAAAAAAACY/QluBu5CtCT8/s1600-h/skak01181.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 137px; height: 137px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RX1vByhfbZI/AAAAAAAAACY/QluBu5CtCT8/s200/skak01181.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5007280437238656402" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Σας έχει τύχει ποτέ να μην στρίψετε από εκεί που συνηθίζετε (με το αυτοκίνητο) και να πέσετε πάνω σε κάποιον που δεν θα'πρεπε; Να φύγετε πεντε λεπτά αργότερα ή νωρίτερα και να γίνει το ίδιο; Να μην θέλετε να βγείτε έξω, αλλά να σας πουν να κάνετε κάτι και πάλι να έχετε μια τυχαία - άτυχη συνάντηση; Να σας προτείνουν κάποιοι άλλοι ένα μέρος και να είναι πάλι εκεί;</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /><br />Για 'μένα λοιπόν, είναι τρόπος ζωής. </span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /><br />Δεν προλαβαίνω να σκεφτώ κάποιον, να πω κάτι για αυτόν και μόλις βγω απ'το σπίτι μου ή και απ'το σπίτι φίλης μου, τον βλέπω μπροστά μου Καπετάν Φάντη Μπαστούνι, με σάρκα και οστά!!</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />Δεν φτάνει όμως αυτό, κατά πάσα πιθανότητα θα είναι ακατάλληλη η ώρα, θα είναι ή θα είμαι με λάθος παρέα, τα κέφια θα είναι πεσμένα, το ντύσιμο δεν θα είναι το κατάλληλο και πολλά άλλα τέτοια χαριτωμένα...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Έχω αρχίσει όμως να αναρωτιέμαι για πόσο καιρό θα συνεχιστεί αυτή η κατάσταση;; ε;; Όπου σταθώ και όπου βρεθώ να βλέπω....</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);">Πότε επιτέλους θα κάνω <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Ρουά Ματ</span>;; Γιατί μόνο με παρτίδα σκάκι μπορεί να παρομοιαστεί η κατάσταση, η μία κίνηση μετά την άλλη!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-6589812315208583928?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-33016378741366145972006-12-06T11:46:00.000+02:002008-12-09T02:29:18.969+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RXb7IChfbXI/AAAAAAAAACE/5JnDa_Xri8Y/s1600-h/images.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RXb7IChfbXI/AAAAAAAAACE/5JnDa_Xri8Y/s200/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5005464151403752818" border="0" /></a><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Έπειτα από επίμονες αιτήσεις των φανατικών αναγνωστών του βλογ για προβλέψεις, όχι μόνο στον καιρό αλλά και στα ζώδια, δημοσιεύω το παρακάτω post. </span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν σήμερα (να χαίρομαι τον θείο μου), να'ναι πάντα ευτυχισμένοι. Όσοι γιορτάζετε λοιπόν, ανεξαρτήτου ζωδίου θα έχετε αυξημένες υποχρεώσεις σήμερα. Περιορίστε τα έξοδα σας και αποφύγετε τις σπάταλες. Κατά τ'άλλα θα έχετε μια ήρεμη μέρα και μία πιο ήρεμη νύχτα που θα σας βρει στο σπίτι παρέα με φίλους και συγγενείς, να τα λέτε και να πίνετε κανένε ποτηράκι παραπάνω.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Για τους υπόλοιπους το προσωπικό τους ωροσκόπιο σύμφωνα πάντα με τις αστρολογικές μου προβλέψεις είναι το ακόλουθο:</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Υγεία: Τα άστρα σας χαμογελούν!</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Επαγγελματικά: Τα άστρα σας χαμογελούν!!</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Κοινωνικά: Τα άστρα σας χαμογελούν!!!</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Οικογένεια: Τα άστρα σας χαμογελούν!!!!</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Σεξ και σχέσεις:.......Τα άστρα έχουν γ..μ..θ.. (πεθάνει) στα γέλια!!!!!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-3301637874136614597?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-26908891895377074192006-12-05T01:49:00.000+02:002008-12-09T02:29:19.580+02:00<div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RXS3RBsXcbI/AAAAAAAAABc/M9zQAXy-KTM/s1600-h/sun.gif"><img style="cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RXS3RBsXcbI/AAAAAAAAABc/M9zQAXy-KTM/s200/sun.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5004826589055644082" border="0" /></a> VS <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RXS3JRsXcaI/AAAAAAAAABU/ieREzbrKnTI/s1600-h/moreclouds.gif"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RXS3JRsXcaI/AAAAAAAAABU/ieREzbrKnTI/s200/moreclouds.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5004826455911657890" border="0" /></a><br /></div><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Αναρωτιέστε τι καιρό θα έχουμε τα Χριστούγεννα;; Εγώ ξέρω, για την ακρίβεια αύριο θα ξέρω. Μια φίλη μου, η οποία έχει τη γιορτή της τα Χριστούγεννα, μου είπε για ένα παλιό έθιμο.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Λένε από τα χρόνια τα παλιά πως ότι.... καιρό έχουμε στης 4 και 6 Δεκεμβρίου, δηλαδή της Αγίας Βαρβάρας και του Αγίου Νικολάου, τον ίδιο καιρό θα έχουμε και τα Χριστούγεννα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Για να δούμε.... χθες πάντως είχε λιακάδα, μια χαρά μέρα ήταν. Αύριο;;</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-2690889189537707419?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-59506216210548168562006-12-03T23:41:00.000+02:002008-12-09T02:29:19.666+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RXNL8xsXcTI/AAAAAAAAAAU/SJAnbSchEm8/s1600-h/teaceremony.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8BCBDqA4NCg/RXNL8xsXcTI/AAAAAAAAAAU/SJAnbSchEm8/s200/teaceremony.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5004427118442410290" border="0" /></a><span style="font-family:Georgia,Times New Roman,Times,serif;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Το πρώτο φλιτζάνι τσάι πίνεται σκέτο.<br /><br /></span> </span></div> <p style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153); font-style: italic;"><span style="font-family:Georgia,Times New Roman,Times,serif;">Είναι το «τσάι της ζωής»</span></p><p style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153); font-style: italic;"><span style="font-family:Georgia,Times New Roman,Times,serif;"><br /></span> </p><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153); font-style: italic;"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153); font-style: italic;"><span style="font-family:Georgia,Times New Roman,Times,serif;">Το δεύτερο , με λίγη ζάχαρη.</span></p><p style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153); font-style: italic;"><span style="font-family:Georgia,Times New Roman,Times,serif;"><br /></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153); font-style: italic;"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153); font-style: italic;"><span style="font-family:Georgia,Times New Roman,Times,serif;">Είναι το «τσάι του έρωτα».</span></p><p style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153); font-style: italic;"><span style="font-family:Georgia,Times New Roman,Times,serif;"><br /></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153); font-style: italic;"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153); font-style: italic;"><span style="font-family:Georgia,Times New Roman,Times,serif;">Το τρίτο είναι γλυκό, με άφθονη ζάχαρη.</span></p><p style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153); font-style: italic;"><span style="font-family:Georgia,Times New Roman,Times,serif;"><br /></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153); font-style: italic;"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);"><span style="font-family:Georgia,Times New Roman,Times,serif;"><span style="font-style: italic;">Είναι το «τσάι του μεγάλου ταξιδιού »</span></span></p><p style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);"><span style="font-family:Georgia,Times New Roman,Times,serif;"><span style="font-style: italic;"><br /></span> </span></p> <div style="text-align: left; color: rgb(153, 51, 153);"><span style="font-family:Georgia,Times New Roman,Times,serif;">Σύμφωνα με τις παραδόσεις των βεδουίνων, στους καλεσμένους προσφέρονται με τη σειρά τα τρία φλιτζάνια, για να υποδηλώσουν τον τρόπο που νιώθουν οι φυλές των νομάδων της ερήμου την ανθρώπινη παρουσία μέσα στη γύμνια και την απεραντοσύνη του τοπίου: </span><span style="font-family:Georgia,Times New Roman,Times,serif;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-family:Georgia,Times New Roman,Times,serif;">Ο λ ό κ λ η ρ η </span><br /><span style="font-family:Georgia,Times New Roman,Times,serif;"> </span></div></div><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />Μια από τις αγαπημένες μου συνήθειες είναι να πίνω τσάι. Πίνω όμως πολύ, πάρα πολύ, αδειάζει η μία κούπα γεμίζει η επόμενη. Έχω δοκιμάσει πολλές γεύσεις όπως: ροδάκινο, καραμέλα, βανίλια, λεμόνι, πορτοκάλι, φράουλα, φρούτα του δάσους, φραγκοστάφυλο, blue fruit, μαύρη σοκολάτα, άσπρο, κόκκινο, βασιλικό, ένα που είχε μωβ σακουλάκι(αλλά δεν θυμάμαι τι ήταν) και φυσικά του βουνού. Όταν λοιπόν με βλέπουν να πίνω, με ρωτάνε μ'ένα βλέμμα γεμάτο απορία: ''Είσαι άρρωστη;;'' Ε, όχι δεν είμαι άρρωστη, το αντίθετο μάλιστα.</span> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><br /></span></p><p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Το τσάι </span><span style="" lang="EL">βοηθάει το μυαλό να ξυπνήσει. Περιέχει μαγγάνιο, ένα χημικό στοιχείο που συμβάλλει στη σωστή και αποτελεσματική λειτουργία των κυττάρων του εγκεφάλου. Αν το εντάξεις μάλιστα, στο καθημερινό σου διαιτολόγιο, θα δεις τις δυνάμεις και τις αντοχές του οργανισμού σου να αυξάνονται.</span> Ακόμα κατά μέσον όρο το τσάι περιέχει 20-30 mg καφεΐνης ανά 100 ml .<span style="" lang="EL"><br /><br />Μακροπρόθεσμες επιπτώσεις: Το τσάι αποτελεί πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών και άλλων ουσιών που αναστέλλουν τη μετατροπή των φυσιολογικών κυττάρων σε καρκινικά. Κύρια ιδιότητα των παραπάνω ουσιών είναι η πρόληψη ορισμένων χρόνιων ασθενειών, όπως ο καρκίνος και οι καρδιαγγειακές παθήσεις. Γι' αυτόν το λόγο, όσοι συνηθίζουν να πίνουν τσάι έχουν 44% λιγότερες πιθανότητες να πάθουν καρδιακή προσβολή. Μία από τις λιγότερο διαδεδομένες ευεργετικές του ιδιότητες είναι ότι συμβάλλει και στην καλή υγεία των δοντιών. Όχι μόνο προλαβαίνει τον πολλαπλασιασμό των βακτηριδίων που ευθύνονται για την τερηδόνα, αλλά αποτελεί και πηγή φθορίου.</span></p><p style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><br /></p><p style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Και τώρα λίγα για την ιστορία του τσαγιού:</p><p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><br /></p><p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Η πατρίδα του τσαγιού είναι η Κίνα. Ο μύθος λέει πώς ο αυτοκράτορας Σεν Νούνγκ το ανακάλυψε το 2700 π.Χ., όταν κάποια φύλλα τσαγιού έπεσαν τυχαία σε ένα δοχείο με βραστό νερό. Το 780 μ.Χ., κατά την διάρκεια της δυναστείας των Τάνγκ, έχουμε και την πρώτη γραπτή μαρτυρία, το «Ιερό Βιβλίο του Τσαγιού», γραμμένο από έναν αυλικό ονόματι Λιού Γιού, όπου περιγράφεται με λεπτομέρειες η τελετουργία του τσαγιού.</p><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />Το πρώτο φορτίο τσαγιού έφθασε στην Ευρώπη το 1610 από τους Πορτογάλους μέσω της αποικίας τους στο Μακάο. Ακολούθησαν οι Ολλανδοί, οι Γάλλοι και τελευταίοι (!!) οι Άγγλοι μέσω της Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών. Στην αρχή αντιμετωπίσθηκε κυρίως σαν φαρμακευτική ουσία, στην συνέχεια όμως και ιδιαίτερα κατά την βασιλεία του Καρόλου του Β΄ άρχισε να γίνεται μόδα και να κατακλύζει την Αυλή και τα αριστοκρατικά σπίτια και στέκια, εκτοπίζοντας τον καφέ που είχε στο μεταξύ συνδεθεί με χώρους συνευρέσεως «επαναστατών». Αντίθετα στην Αμερική, ο πόλεμος της ανεξαρτησίας οδήγησε σε απόρριψη του τσαγιού και στροφή αποκλειστικά στον καφέ.</span><p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-5950621621054816856?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-19441654248085803952006-12-02T04:03:00.000+02:002006-12-02T04:08:05.486+02:00<div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);"><span style="font-size:100%;">Αγαπημένο από Νίκο Πορτοκάλογλου : Ότι Δε Σε Σκοτώνει (1992)<br /><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >Όταν κανείς δε σου χτυπά</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >κι ούτε κανείς σου απαντά</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >μη μου τρομάζεις.</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >Όταν σου πάνε όλα στραβά</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >στον έρωτα και στα χαρτιά</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >να το γιορτάζεις.</span><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >Γιατί ότι δε σε σκοτώνει</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >σε κάνει πιο δυνατό.</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >Ότι δε σε σκοτώνει </span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >σε κάνει πιο ζωντανό.</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >Οοο πιο ζωντανό.</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >Οοο πιο δυνατό.</span><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >Όλα θα αλλάξουνε ξανά </span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >και θα κερδίσεις τη ζαριά </span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >με τη σειρά σου.</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >Μια ρόδα είναι και γυρνά</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >και ξαναπαίρνουνε φωτιά</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >τα όνειρά σου.</span><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >Γιατί ότι δε σε σκοτώνει</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >σε κάνει πιο δυνατό.</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >Ότι δε σε σκοτώνει </span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >σε κάνει πιο ζωντανό.</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >Οοο πιο ζωντανό.</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >Οοο πιο δυνατό.</span><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >Έξω εκεί στην ερημιά</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >έμαθες χίλια μυστικά</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >να τα φυλάξεις.</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >Έπεσες τόσο χαμηλά</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >για να πατήσεις πιο γερά</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >και να πετάξεις.</span><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >Γιατί ότι δε σε σκοτώνει</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >σε κάνει πιο δυνατό.</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >Ότι δε σε σκοτώνει</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >σε κάνει πιο ζωντανό.</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >Οοο πιο ζωντανό.</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >Οοο πιο δυνατό''</span><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-1944165424808580395?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-15255677926670673632006-12-01T17:02:00.000+02:002006-12-01T18:00:48.703+02:00<span style="color: rgb(153, 51, 153);">Συμβουλή μην το διαβάσετε αν είναι πρωί.<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η τελευταία εβδομάδα του Νοέμβρη(και λίγο παραπάνω) ήταν μια περίοδος ανασυγκρότησης, ξεκαθαρίσματος, αναθεώρησης απόψεων, καταστάσεων και πάνω απ'όλα Ανθρώπων. Και εκεί που έχω καταλήξει σε κάποια πράγματα που δεν μ'αρέσουν και είμαι πεσμένη και γκρινιάζω σε φίλους και γνωστούς, με αποκορύφωμα την χθεσινή μέρα (βλέπε previous post),.....ε τότε λοιπόν γίνεται κάτι που με κάνει να νιώθω το λιγότερο ηλίθια. Πως γίνεται αυτό σχεδόν κάθε φορά που έχω τις μαύρες μου, δεν ξέρω. Λες και συνομοτεί το σύμπαν......( θα σας πω και τη γνώμη μου γι'αυτό σε επόμενο post). Και λέω ηλίθια γιατί παντού γύρω μου υπάρχουν αληθινά προβλήματα και εγώ κάθομαι και γκρινιάζω για τα μικρά και ασήμαντα που μου συμβαίνουν. Γιατί δε με πήρε τηλέφωνο ο τάδε, τι θα κάνω το βράδυ, αχ πήρα ένα κιλό, δε με πήραν από την εταιρεία που έστειλα το βιογραφικό μου(γιατί απλά δεν έφτασε ποτέ), μου έσκασε το λάστιχο, κόπηκα και σε άλλο μάθημα, τα έχει με άλλη, δεν είχε το νουμερό μου αυτό το μαγαζί, δεν έχει πολύ ζάχαρη το τσάι μου και άλλα τέτοια σπουδαία πράγματα.... Εκεί λοιπόν που έχω πιάσει σχεδόν πάτο, γιατί έχουν μαζευτεί πολλές μικρές σκοτούρες, μαθαίνω τελικά κάτι που με κάνει να νιώθω το λιγότερο ρηχή....και να σκέφτομαι και να συνειδητοποιώ....</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Σε λίγες μέρες έρχονται Χριστούγεννα... και ενώ εγώ θα κάθομαι σπιτάκι μου και θα τρώω τα μελομακάρονα της θείας, άλλοι θα είναι σε κάποιο νοσοκομείο, άλλοι δεν θα έχουν να φάνε, άλλοι θα συνεχίζουν να έχουν το παγκάκι για σπίτι τους, άλλοι δεν θα έχουν ρούχα να φορέσουν, άλλοι θα έχουν πόλεμο, άλλοι θα είναι μακρυά από τους δικούς τους, άλλοι θα πενθούν, άλλοι..... </span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Τώρα θα μου πείτε πως δεν γίνεται να φτιάξω όλο τον κόσμο, ναι, αλλά θα μπορούσα τουλάχιστον να μην γκρινιάζω, αλλά να λέω ευχαριστώ που είμαι υγειής, έχω όλους όσους αγαπώ κοντά μου( την οικογένεια μου και τους φίλους) και ζω σε μια ''φυσιολογική χώρα'' (χωρίς πολέμους και τσουνάμια). </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-1525567792667067363?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-44817438943038230892006-11-30T23:50:00.000+02:002006-11-30T23:57:34.347+02:00<div style="text-align: left; color: rgb(153, 51, 153);">Τα όνειρα, φίλε, έχουν μια χρησιμότητα κατ'εμέ...<br /><br /> ...τα βρίσκουν οι άλλοι και στα γκρεμίζουν.<br /><br /></div><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Από το Χρώμα του φεγγαριού, της Αλκυόνης Παπαδάκη.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-4481743894303823089?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-7958022370059563032006-11-29T21:20:00.000+02:002006-11-30T00:39:41.870+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2067/645042247908398/1600/265179/11754814.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2067/645042247908398/200/570127/11754814.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">θα σας διηγηθώ κάτι που μου συνέβη τον προήγουμενο μήνα. Τώρα που το σκέφτομαι έχει πλάκα, τότε όμως ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ξυπνάω το πρωί και όπως ο περισσότερος κόσμος, πάω στο μπάνιο. Δε προλαβαίνω να ανάψω το φως και να μπω.... και τσουπ, καίγεται η λάμπα κάνοντας ένα πολύ δυνατό τσαφ, ταυτόχρονα σπάει σε χίλια κομματάκια, αφήνοντας μόνο το ντουί στην υποδοχή και στο τέλος ρίχνει και την ασφάλεια!! Περιττό να σας πω ότι η καρδιά μου πήγε μια βόλτα στην Κούλουρη στις Μπαχάμες, στα Μπόρα Μπόρα και σε άλλα ενδιαφέροντα μέρη και ξαναγύρισε. Μαζί λοιπόν με την λάμπα του δωματίου μου, που είχε καεί πριν δυο μέρες, έχουμε 2 καμμένες λάμπες σε δυο διαφορετικά δωμάτια του ίδιου σπιτιού. Τώρα θα μου πείτε γιαί δεν την είχα άλλαξει, ε το ξέχασα. Και όλα αυτά με το που άνοιξα τα ματάκια μου.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Την υπόλοιπη μέρα προσπαθούσα να βελτιώσω την εργασία που παρέδιδα την επομένη. Λέω πρσπαθούσα διότι κάποιος μου έκανε πλάκα εκείνη τη μέρα, κάποιος έπαιζε σκάκι μαζί μου και έκανε την μία κίνηση μετά την άλλη. Ρουά ματ όμως δε κατάφερε να κάνει. Θα καταλάβετε στη συνέχεια τι εννοώ.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Το δωμάτιο μου έχει τρεις πρίζες (όπως τα περισσότερα δωμάτια, θα μου πείτε). Εγώ όμως χρειάζομαι 11!! Έχω πολλά πράγματα στο δωμάτιο, τι να κάνουμε. Εκείνη τη μέρα λοιπόν κρύωνα και είπα να ανάψω το αερόθερμο, μέγα λάθος, όπως αποδείχτηκε. Το αερόθερμο βλέπετε για να λειτουργήσει χρειάζεται ρεύμα, άρα και ελεύθερη πρίζα. Βγάζω λοιπόν το dvd από το πολύπριζο και βάζω το αερόθερμο. Μαζί του ήταν η οθόνη, η κεντρική μονάδα του υπολογιστή και ο εκτυπωτής. Ωραία μέχρι εδώ;; Ωραία.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Καθώς έκανα την εργασία και μην έχοντας σώσει τις τελευταίες, σημαντικές αλλαγές κλείνει ο υπολογιστής!! Αμάν λέω, έπεσε το ρεύμα. Συνειδητοποιώ όμως ότι το ράδιο, που ήταν στο άλλο πολύπριζο, συνεχίζει να παίζει. Ξέρετε, με τον υπολογιστή μου έχουμε μια σχέση πάθους και όταν παθαίνει κάτι δεν σκέφτομαι καθαρά. Με τα πολλά πολλά βγάζω τις πρίζες, τις ξαναβάζω, κλείνω το πολύπριζο, το ξανανοίγω..... ο υπολογιστής να μην λέει ν'ανοίξει με τίποτα. Ωχ, λέω τσουρουφλίστηκε ο υπολογιστούλης μου. Τότε ήταν που άρχισε η καρδιά μου να κάνει πάλι ταξιδάκια. Μετά βάζω μόνο την οθόνη, δουλεύει, μόνη την μονάδα, δουλεύει.... ναι, ναι είχε καεί μόνο το πολύπριζο και ο υπολογιστής ήταν μια χαρά.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Καταλήγουμε λοιπόν στο ότι έχω δύο πρίζες (οθόνη και μονάδα) που χρειάζονται ρεύμα και μία υποδοχή στο τοίχο, πως θα τα συνδέσω όλα;; οέο;; Μετακινώ το δυόροφο κρεβάτι και παίρνω το ταυ που ήταν σφινομένο πίσω του.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Το βράδυ, αφού τέλειωσα την εργασία (τα κατάφερα) έπρεπε να εκτυπώσω τις αλλαγές. Εύκολο θα μου πείτε. Ναι, αλλά ο εκτυπωτής ήταν στην παρέα του καμένου πολύπριζου, χα,χα. Τραβάω το καλώδιο αλλά δεν έφτανε!! Για τρίτη φορά η καρδιά μου έκανε ένα μικρό ταξιδάκι και άρχισα να αναρωτιέμαι τι πιθανότητες έχω στην ηλικία μου για έφραγμα, ευτυχώς λίγες απ'ότι έμαθα. Έπειτα σκέφτηκα ότι μπορεί να είχε μπερδευτεί με τα άλλα καλώδια. Ξεμπέρδεψε τα θα μου πείτε. Τα καλώδια όμως ήταν πίσω από το γραφείο και το φως του δωματίου ήταν καμένο, όπως προείπα. Με βλέπεις λοιπόν στις 11 το βράδυ χωμένη κάτω από το γραφείο να προσπαθώ να βγάλω άκρη με το φως του κινητού. Σκέτη τρέλλα ήμουν. Στο τέλος τα κατάφερα και κέρδισα την παρτίδα..............</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Η εργασία παραδόθηκε μια χαρά και πήρε 10.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Δυο μέρες μετά κάηκε το μικρό φως που έχω πάνω από το κρεβάτι μου και χάλασε το ''ηλεκτρικό'' παράθυρο του αυτοκινήτου.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Έκτοτε όλα λειτουργούν ρολόι. Πότε θα με βρείτε όμως ψημένη και με το μαλλί σαν της Ντάλιας του παρά 5, δεν ξέρω....<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2067/645042247908398/1600/605957/11754810.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2067/645042247908398/200/517338/11754810.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-795802237005956303?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-60174277830935407372006-11-28T03:41:00.000+02:002006-11-28T04:04:36.083+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/2067/645042247908398/1600/angel.0.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/2067/645042247908398/200/angel.0.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:85%;" >Πρέπει να παραμένουν έτσι</span><br /></div><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Βρήκα καταλάθος το παρακάτω link σε ένα βλογ. Μπήκα να δω τι είναι και βούρκωσα. Σοβάρεψα πολύ και μ'επιασε πονοκέφαλος από τις σκέψεις. Ας με συγχωρέσει ο κάτοχος του post που περιέχει το link, που το δανείστηκα, αλλά το θεώρησα πολύ σημαντικό και όσοι περισσότεροι το δουν τόσο το καλύτερο.<br /></span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Αφιερώστε μόνο λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σας και κάντε κάτι για τα παιδιά μας...<br /><br /></span><strong><em></em></strong><strong style="color: rgb(153, 51, 153);"><em><a href="http://www.lightamillioncandles.com/" target="_blank">http://www.lightamillioncandles.com/</a></em></strong><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-6017427783093540737?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-22412515708925288262006-11-26T15:24:00.001+02:002006-11-26T15:52:47.561+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2067/645042247908398/1600/982291/fantasy54.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2067/645042247908398/200/728987/fantasy54.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Χθες το βράδυ ήμουν καλέσμένη σε μια γιορτή. Ήταν μια ιδιαίτερη βραδιά γιατί κατάφερα και γνώρισα μερικούς από τους ''συνοδοιπόρους'' βλογίτες. Μέχρι τώρα διάβαζα τα post τους, τα σχόλιά τους και ήξερα γι'αυτούς μόνο ότι με άφησαν να μάθω μέσα από το προφίλ τους. Χθες όμως είδα τη μορφή τους, άκουσα τη φωνή τους, έγιναν ανθρώπινοι. </span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /><br />Το διαδίκτυο λένε μας φέρνει κοντά. Μας φέρνει όντως κοντά;; Η απρόσωπη μορφή του μας φέρνει κοντά ή είμαστε για μια ακόμη φορά άγνωστοι μεταξύ αγνώστων;;</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /><br />Χθες το βράδυ γίναμε μια παρέα, δεν είχαμε απέναντι μας μια οθόνη...</span> <div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">...αλλά ανθρώπους...</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-2241251570892528826?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-24478320407894151262006-11-22T22:10:00.000+02:002006-11-25T02:43:23.868+02:00<span style="color: rgb(153, 51, 153);" lang="EL">Η πιο ζωντανή στατική τέχνη κατά τον </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Miller</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >.<br /><br /><o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0.9pt 0.0001pt 13.85pt; color: rgb(153, 51, 153);"><span style="" lang="EL"><o:p> </o:p> Κατά τους Ινδιάνους η φωτογραφία παίρνει την ψυχή.</span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0.9pt 0.0001pt 13.85pt; color: rgb(153, 51, 153);"><br /><span style="" lang="EL"><o:p></o:p></span></p> <span style="color: rgb(153, 51, 153);" lang="EL"><o:p> </o:p></span><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);" lang="EL"> Κατά τους ανθρώπους του 21ου παίρνει την ουσία,<br />τη μαγεία της στιγμής.</span><br /></div><br /><p class="MsoNormal" style="margin-right: 0.9pt; color: rgb(153, 51, 153);"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/2067/645042247908398/1600/HPIM1061.5.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/2067/645042247908398/200/HPIM1061.5.jpg" alt="" border="0" /></a></p><p class="MsoNormal" style="margin-right: 0.9pt; text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:85%;">Θέα από το Ανεμοδούρι, ένα χωριό κοντά στην Τρίπολη.<br />Είναι γύρω στις 7 το πρωί και φαίνεται η πάχνη.</span></p><p class="MsoNormal" style="margin-right: 0.9pt; text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);"><span style="font-size:85%;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-right: 0.9pt; color: rgb(153, 51, 153);"><span style="" lang="EL">Είναι ωραίες οι φωτογραφίες, <span style="">είναι όμως και γεμάτες αναμνήσεις...</span></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-right: 0.9pt; color: rgb(153, 51, 153); text-align: right;"><span style="" lang="EL"><span style=""> </span> Μ’αρέσει να έχω (έστω) </span><span style="" lang="EL">φωτογραφίες από πράγματα που έχω κάνει και<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-right: 0.9pt; color: rgb(153, 51, 153); text-align: right;"><span style="" lang="EL">δεν μπορώ να ξανακάνω. <span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-right: 0.9pt; color: rgb(153, 51, 153);"><span style="" lang="EL"><o:p> </o:p>Πολλές φορές όμως δεν μπορώ, και αυτό είναι σκότωμα.</span></p><p class="MsoNormal" style="margin-right: 0.9pt; color: rgb(153, 51, 153); text-align: right;"><span style="" lang="EL"><span style=""> </span> Δεν φταίνε βέβαια οι φωτογραφίες που μου το θυμίζουν,αλλά το<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-right: 0.9pt; color: rgb(153, 51, 153); text-align: right;"><span style="" lang="EL">κολλημένο μου μυαλό.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-right: 0.9pt; color: rgb(153, 51, 153);"><span style="" lang="EL"><o:p></o:p>Μου θυμίζουν πόσο καλά είχα περάσει, το χαμόγελο κάποιων ανθρώπων....</span></p><p class="MsoNormal" style="margin-right: 0.9pt; color: rgb(153, 51, 153); text-align: right;"><span style="" lang="EL"><span style=""> </span> Ανθρώπους που έφυγαν, στιγμές με φίλους, περασμένους έρωτες,<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-right: 0.9pt; color: rgb(153, 51, 153); text-align: right;"><span style="" lang="EL">εκδρομές, τοπία....</span></p><br /><p class="MsoNormal" style="margin-right: 0.9pt; color: rgb(153, 51, 153);"><br /></p><p class="MsoNormal" style="margin-right: 0.9pt; color: rgb(153, 51, 153);"><br /><span style="" lang="EL"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-right: 0.9pt; color: rgb(153, 51, 153);"><span style="" lang="EL"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 36pt; color: rgb(153, 51, 153);"><span style="" lang="EL"><o:p> </o:p></span><span style="" lang="EL"><o:p></o:p></span><span style="" lang="EL"><br /></span><span style="" lang="EL"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-2447832040789415126?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-56626260414381174212006-11-21T02:49:00.000+02:002006-11-21T03:06:21.215+02:00<div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);">Καλημέρα σε όλους!!<br /><br /></div><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Γιορτάζει η κολλητή μου σήμερα 21/11, γιορτάζουν οι Μαρίες οι ανύπαντρες!! Γιατί πρέπει να τις ξεχωρίζουμε από τις άλλες δεν έχω καταλάβει. Χρόνια της πολλά λοιπόν, ότι επιθυμεί....πολύχρωμη και εντοιχισμένη.... όλα τα καλά του κόσμου που λέει και ένας "φίλος" μου. Να τη χαιρόμαστε!!</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Επειδή γιορτάζει να την πάρουμε μια αγκαλίτσα....</span><br /><br /><a style="color: rgb(153, 51, 153);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2067/645042247908398/1600/274747/TN_CRD01_12_10_UCJJ.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2067/645042247908398/200/236171/TN_CRD01_12_10_UCJJ.gif" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">....και να της δώσουμε και ένα λουλουδάκι....</span><br /><br /><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2067/645042247908398/1600/845442/TN_CRD01_12_10_KPYN.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2067/645042247908398/200/405493/TN_CRD01_12_10_KPYN.gif" alt="" border="0" /></a>Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν!!<br />Να φέρετε τα πάνω κάτω αυτή τη μέρα και να το χαίρεστε!!<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-5662626041438117421?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-47155575497234440052006-11-20T12:36:00.001+02:002006-11-20T12:38:09.588+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2067/645042247908398/1600/784182/Acheta_dom-molt.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2067/645042247908398/200/503601/Acheta_dom-molt.png" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"> <span style="font-size:78%;"> <span style="color: rgb(204, 51, 204);"> Αν καταλάβετε τι δείχνει, πείτε μου και εμένα.</span></span></span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">Λύσεις; Ίσως!!</span><br /></div><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Από την πείρα μου σας λέω ότι οι κατσαρίδες λατρεύουν τη μυρωδιά του καφέ. Το ντουλάπι με τον καφέ έχει πάντα έναν με δύο επισκέπτες. Άλλος ένας λόγος λοιπόν για να κόψετε τον καφέ και να πίνετε τσάι!! Όσο λατρεύουν τον καφέ όμως, τόσο απεχθάνονται το φως. Αν μπορείτε μάλιστα να αφήνετε ένα κεράκι αναμμένο είναι ότι καλύτερο, δεν εμφανίζεται ούτε μία. </span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /><br />Η καλύτερη και πιο αποτελεσματική λύση, είναι η παντόφλα!! Μπορεί να παίζεις κυνηγητό μαζί της για κανά 10λεπτο, να έχεις μετακομίσει τα μισά σου πράγματα, στο τέλος όμως δε πρόκειται να την ξαναδείς ποτέ, ποτέ, ποτέ...</span> <span class="content"> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br /><br />Γκαντεμιά όμως, να ζούνε οι κακόμοιρες σε πυρηνικό ολοκαύτωμα και να πεθαίνουν από τους φοβιτσιάριδες τους αθρώπους...<br /><br /></span></span><p style="color: rgb(153, 51, 153);"><span class="content">1. Οι κατσαρίδες μισούν την γεύση της δάφνης. Μπορείτε με φυσικό και ασφαλή τρόπο να απομακρύνετε τις κατσαρίδες απλώνοντας φύλλα δάφνης σε μέρη που τριγυρνούν κατσαρίδες.<br /></span></p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);"><span class="content">2. Μη δίνετε νερό στις κατσαρίδες! Οι κατσαρίδες μπορούν να επιβιώσουν για μήνες χωρίς τροφή αλλά χρειάζονται καθημερινά νερό.</span></p><p style="color: rgb(153, 51, 153);"><span class="content"><br /></span></p><p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Εικασίες...</span></p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-style: italic;" lang="EL">Αν ρίξεις οινόπνευμα σε μια κατσαρίδα, μέσα σε 2-3 λεπτά είναι νεκρή;</span><b><span style="" lang="EL"><o:p></o:p></span></b></p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Πόση ποσότητα έριξες;<br />Την "ψέκασες" η την "βουτηξες" στο οινόπνευμα;<br />Τι οινόπνευμα; Ασπρο η Μπλέ;<o:p></o:p><br /><br />Φυσικά δεν είναι ανάγκη να έχεις πιάσει την κατσαρίδα, αρκεί να την έχεις εγκλωβίσει κάπου και να την πετύχεις με το οινόπνευμα. Και όχι δεν της ανάβεις φωτιά μετά να γίνει φλαμπέ, υποτίθεται ότι πεθαίνει και με σκέτο οινόπνευμα. <span style="">Σκέφτηκες βέβαια οτι μπορεί να σου είναι αντιοικονομικό να χρησιμοποιείς οινόπνευμα αντί για το απλό κατσαριδοκτόνο; Ε, λοιπόν σου λέω ότι το έχω δοκιμάσει και δεν παθαίνει τίποτα, ίσα ίσα κάθεται και πλατσουρίζει.</span> Μαλλον δεν την βούτηξα στο οινόπνευμα γιατί έκανα κυκλωτικές κινήσεις και την πέτυχα σε μια γωνία.</span></p><p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><br /><span style="" lang="EL"> <o:p></o:p></span></p> <b style="color: rgb(153, 51, 153);"><span style="" lang="EL"><o:p></o:p></span></b><span style="color: rgb(153, 51, 153);" lang="EL">Κάποια στιγμή θα τη λούσω με ουζο ή με τσίπουρο (έχω ένα 98%) που είναι πιο οικονομικό. Τώρα αν τα "κοπανήσει" και επηρεαστεί το νευρικό της σύστημα δε θα φταίω, μπορεί να πέσει και σε κώμα απο το ποτό που ξέρεις. Εμένα μου κάνει πάντως, αρκεί να σταματήσει τα νυχτοπερπατήματα.<br /><br /><span style="font-style: italic;">Υ.Γ.</span><br /><span style="font-style: italic;">Υπόσχομαι να μην αναφερθώ ποτέ ξανά σε ένα τόσο αηδιαστικό θέμα.</span><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-4715557549723444005?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-52368591158223962822006-11-17T13:51:00.000+02:002006-11-17T14:00:22.059+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2067/645042247908398/1600/723444/thin.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2067/645042247908398/200/300964/thin.png" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(153, 51, 153);">21 ετών μοντέλο πέθανε από νευρική ανορεξία, τρεφόταν μόνο με ντομάτες και μήλα!!</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ε, λοιπόν και σουβλάκια θα συνεχίσω να τρώω και μερέντα και λιπαρά και γλυκά και απ'όλα!! Τα πάχη μου, τα κάλη μου.... σε όσους αρέσουμε για τους άλλους δε θα μπορέσουμε.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-5236859115822396282?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-8375052634647821502006-11-16T00:34:00.000+02:002006-11-16T13:55:23.799+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/2067/645042247908398/1600/katsarida_panic.0.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/2067/645042247908398/320/katsarida_panic.0.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Οι κάτοικοι του σπιτιού μου είναι 5. Οι φανεροί τουλάχιστον! Ο μπαμπάς μου, η μαμά μου, ο αδελφούλης μου, το ψάρι μας και εγώ. Εδώ και πολλά χρόνια μας επισκέπτονταν μυρμηγκάκια, μυγούλες, πεταλουδίτσες, κουνουπάκια και διάφορα άλλα ζουζούνια. Αυτό δε με πείραζε ιδιαίτερα, ώσπου αποφάσισε να μείνει μαζί μας ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ η οικογένεια κατσαριδοπούλου. Από τότε ξεκίνησε το μαρτύριο μου...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Αυτό έγινε πριν από περίπου δυο χρόνια και πιστέψτε με, δεν υπάρχει λύση στο πρόβλημά μου. θα μου πείτε, απολύμανση κάνατε; Ειδικά κατσαριδοκτόνα πήρατε; Καθαρίζετε όσο πρέπει; Και σας απαντώ, και απολύμανση κάναμε σε όλη την πολυκατοικία και στο διαμέρισμά μας, και κατσαριδοκτόνα πήραμε σε όλες τις μορφές (σπρέυ, σαν σαπούνι, σαν αλοιφή...) και καθαρίζαμε σαν μανιακοί για μια περίοδο, αλλά τίποτα. </span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ως ειδικός πλέον κατσαριδολόγος συνεχίζω με τις συνήθειες αυτής της τόσο ιδιαίτερης οικογένειας. Το αγαπημένο τους μέρος είναι τα ντουλάπια της κουζίνας. Εκεί φώλιασαν τον έρωτα τους η μαμά κατσαρίδα και ο μπαμπάς κατσαρίδος και μεγαλώνουν τα μικρά τους κατσαριδάκια. Πληροφοριακά σας λέω ότι κάθε οικογένεια είναι τουλάχιστον πολύτεκνη, μάλιστα κάθε μικρό πρέπει να έχει γύρω στα 15 με 20 αδελφάκια!! Δεν υπάρχει υπογεννητικότητα σίγουρα σε αυτό το είδος. Την ημέρα κοιμούνται ήσυχα και ωραία στα κρεβατάκια τους. Το βράδυ όμως βγαίνουν να πάρουν τον αέρα τους, να κάνουν μια βόλτα. Επισκέπτονται τους συγγενείς τους στα γειτονικά ντουλάπια ή πηγαίνουν στα αγαπημένα τους στέκια (νεροχύτης, τραπέζι, κουζίνα, ψυγείο και οτιδήποτε περιλαμβάνει φαγητό). Μια φορά την εβδομάδα αποφασίζουν να πάνε εκδρομή, έτσι τους συναντάμε στο μπάνιο. Βέβαια η κυρία κατσαρίδα έχει και άλλες απαιτήσεις, τι να κάνει λοιπόν ο καημένος ο κατσαρίδος αναγκάζεται μια δυο φορές τον χρόνο να την πάει στο εξωτερικό, που σημαίνει να έρθουν στο δικό ΜΟΥ το δώματιο. Αφού βγάλουν φωτογραφίες στα αξιοθέατα (πάνω στο γραφειο ΜΟΥ, με εμένα δίπλα) και ψωνίσουν από τα μαγαζάκια (τρίτο συρτάρι, με τα μπλουζάκια ΜΟΥ) αποφασίζουν να γυρίσουν στα παιδάκια τους, τα οποία δε παίρνουν ποτέ μαζί τους σε ένα τόσο μακρινό (Κουζίνα-Υπνοδωμάτιο) και επικύνδυνο ταξίδι.<br /><br />Οι αγαπημένες τους ασχολίες είναι να ανακατεύονται εκεί που δεν τις σπέρνουν, να κάνουν τα νεύρα μου κρόσια, να μας προσφέρουν αλησμόνητες οικογενειακές στιγμές και να τρομάζουν τους επισκέπτες μας. Το τελευταίο αναφέρεται στην κολλητή μου, Μαράτα. Κάθε φορά που έρχεται σπίτι μου και θέλει να χρησιμοποιήσει το μπάνιο, με στέλνει πρώτα για ειδική αποστολή στο μέτωπο. Αφού εξερευνήσω το μέρος και σκοτώσω τυχόν επιζόντες από προηγούμενη έφοδο, μόνο τότε δέχεται να μπει μέσα.<br /><br />Θα σας διηγηθώ 3 περιστατικά που δε θα ξεχάσω ποτέ.<br /><br />1) Ήταν θύμαμαι ενα ζεστό μεσημέρι του Αυγούστου, ο ήλιος έλαμπε, τα πουλάκια κελαηδούσαν... οκ πλάκα κάνω. Ήταν όντως μεσημέρι και πεινούσα. Βγάζω λοιπόν από το ψυγείο το μπολ με τα μακαρόνια που είχαν περισσέψει από την προήγουμενη μέρα. Ανοίγω το μπολ και ετοιμάζομαι να πάρω μια πιρουνιά, μόλις σηκώνω το πιρούνι για να τα βάλω στο πιάτο, τι να δω; μια κατσαρίδα ξαπλωμένη μέσα στο φαγάκι μου. Κλαπς. Ευτυχώς ήταν πεθαμένη και δε χρειάστηκε να διαπράξω άλλον ένα φόνο. Περιττό να σας πω ότι τα μακαρόνια πετάχτηκαν και μου κόπηκε η όρεξη αμέσως.<br /><br />2) Ένα βράδυ αφού γύρισα σπίτι από τη συνηθισμένη μου βολτούλα, έκατσα να φάω. Αμ δε, λογάριαζα χωρίς τον ξενοδόχο. Ο μπαμπάς μου, που καθόταν στην κουζίνα μου είπε πως το φαί ήταν μέσα στο φούρνο. Δε προλαβαίνω να ανοίξω το πορτάκι και να βγάλω έξω το ταψί, βλέπω την κατσαρίδα να κατευθύνεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς το λάδι και τις πατατούλες (μπριζόλες με πατάτες είχαμε, για να μην αναρωτιέστε). Έπειτα πετάγεται ο πατέρας μου και </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> την </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">διώχνει από το ταψί. Η βλαμμένη όμως αντί να φύγει τελείως, πήγε μέσα στο φούρνο. Εκεί που είχε χωθεί δεν την φτάναμε και επομένως δεν μπορούσαμε και να την σκοτώσουμε. Ανάβουμε λοιπόν τον φούρνο (συνίσταται στους 250</span><sup style="color: rgb(153, 51, 153);"><span style="" lang="EL">ο</span></sup><span style="color: rgb(153, 51, 153);">) και μετά από λίγο άρχισε να βγαίνει προς τα έξω</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">, έτσι κύλισαν τα τελευταία δευτερόλεπτα της ζωής της.</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> Περιττό να σας πω ότι πάλι μου κόπηκε η όρεξη αμέσως.</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />3) Άλλο ένα βράδυ που πείναγα (τι πρωτότυπο θα μου πείτε, κάνω και τίποτα άλλο) είπα να κάνω μια επίσκεψη στο ψυγείο μας. Με το που το ανοίγω βλέπω την πολυαγαπημένη μου κατσαρίδα να περπατάει καμαρωτή καμαρωτή μέσα στο ψυγείο. Για πότε βγάλαμε μαζι με τον μπαμπά όλα τα πράγματα έξω από το ψυγείο και για πότε την σκότωσα ούτε που το κατάλαβα. Μετά για να μην πάει χαμένη η μετακόμιση, κάτσαμε και πλύναμε το ψυγείο. Να ήσασταν από μια μεριά να με καμαρώσετε με το πανάκι στο χέρι γύρω στις 2 τα μεσάνυχτα, σκέτη τρέλλα ήμουν.</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> Περιττό να σας πω </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">για μια ακόμα φορά</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> μου κόπηκε η όρεξη αμέσως και δεν κατάφερα να φάω.<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/2067/645042247908398/1600/scarafaggio.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 133px; height: 111px;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/2067/645042247908398/320/scarafaggio.gif" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Συμπεράσματα: Αν κόψω το φαγητό ίσως ελαττωθούν τα τετ α τετ με τις φιλενάδες μου ή μάλλον τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, με βοηθούν στη καθαριότητα, να κάνω δίαιτα... τελικά δε ξέρω τι να κάνω να τις σκοτώσω ή να τις ευχαριστήσω;<br /><br />Συνεχίζεται....<br />....με συμβουλές για την εξόντωση τους και με εγκυκλοπεδικές γνώσεις.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-837505263464782150?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-42042180697118495312006-11-13T03:03:00.001+02:002006-11-13T04:13:38.499+02:00<span style="color: rgb(153, 51, 153);">Οφείλω να σας πω πως δημιουργήθηκε αυτό το blog. Ήταν σάββατο και μπήκα να διαβάσω το blog της κολλητής μου (goudaki). Το τελευταίο post της ήταν αφιερωμένο σ'εμένα και δεν έλεγε και τα καλύτερα μπορώ να πω. Επισκευτήτε το για να καταλάβετε </span><a style="color: rgb(153, 51, 153);" href="http://goudaki.blogspot.com/">goudaki.blogspot.com</a><span style="color: rgb(153, 51, 153);">, το post με τίτλο Τάδε έφη...Stefy! Έπρεπε λοιπόν να κάνω με κάποιο τρόπο αισθητή την παρουσία μου, ν'αφήσω δηλαδή κάποιο σχόλιο. Αλλά δεν ήταν τόσο απλό... έπρεπε λέει να έχεις δικό σου blog για να μπορείς να σχολιάσεις. Ήταν προμελετημένο το έγκλημα, βλέπετε. Έτσι βρέθηκα κλεισμένη μέσα στο σπίτι, μπροστά σε μια οθόνη να διαλέγω χρώματα για το blog μου και γενικά να προσπαθώ να καταλάβω πως δουλεύει. Ευτυχώς κατά τις 11 παρά τα είχα καταφέρει και βγήκα να πάρω αέρα, για την ακρίβεια να πεθάνω από το κρύο. Η αιτία λοιπόν του κακού είναι το goudaki, όπως και για πολλά άλλα, ευχάριστα που συμβαίνουν στη ζωή μου, δε θα μπορούσα παρά να της πω ευχαριστώ στο πρώτο μου post. Να'μαι λοιπόν να κάνω τα πρώτα μου βήματα στη βλογόσφαιρα...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Άντε καλή μας συνέχεια, και καλή τύχη μάγκες...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Σας ζητώ συγνώμη για τυχών ορθρογραφικά λάθη, αλλά ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με την ορθογραφία. Διορθώνετέ με μήπως και μάθω κάποια στιγμή.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-4204218069711849531?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5284186094865598483.post-23071233560908342802006-11-11T20:57:00.000+02:002006-11-11T21:03:06.028+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/2067/645042247908398/1600/Trainspotting.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/2067/645042247908398/320/Trainspotting.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Έτσι για να κάνουμε μια αρχή!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5284186094865598483-2307123356090834280?l=olaeinaithematiming.blogspot.com' alt='' /></div>stefyhttp://www.blogger.com/profile/09768996437500736167noreply@blogger.com5